പള്ളിക്കുളം..

‘പ്രണയ’നൈരാശ്യം.

2011-09-12T12:33:00.000-07:00

റിവ്യൂവിന് ചിത്ര നിരീക്ഷണം തന്നെ നന്ന്. ഇത് ഒരു സാദാ പ്രേക്ഷകന്റെ അനുഭവം മാത്രം.

പ്രണയ നൈരാശ്യം ബാധിച്ചാണ് തിയേറ്റർ വിട്ടിറങ്ങിയത്.

ബ്ലസ്സിയെ പ്രണയിച്ചതാണ്ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റ്.

ആദ്യ ‘കാഴ്ച’യിൽ തന്നെഎനിക്കിഷ്ടമായിരുന്നു ബ്ലസ്സിയെ.

കൽക്കട്ട ന്യൂസ് നിരാശപ്പെടുത്തിയെങ്കിലുംമറ്റു പല ചിത്രങ്ങളിലൂടെയും ബ്ലസ്സിയോടുള്ള പ്രണയം നിലനിന്നിരുന്നു.

എന്തോ ഈ പ്രണയത്തോടെ ആപ്രണയത്തിന് സാരമാം വിധം മങ്ങലേറ്റിരിക്കുന്നു.

ഒരുപക്ഷേ പ്രണയത്തെ സംബന്ധിച്ചഎന്തോ പുതിയ വിചാരങ്ങൾ പ്രേക്ഷകനു മുന്നിൽ സമർപ്പിക്കുകയാണ് ബ്ലസ്സി എന്ന മുൻ‌ധാരണയോടെചിത്രം കാണാൻ കയറിയതാകാം നിരാശയ്ക്ക് കാരണം.

ബ്ലസ്സിയുടെ ഭീരുത്വംവിളിച്ചോതുന്ന ഒരു ചിത്രമെന്ന നിലയിൽ പ്രണയത്തെ കാണാനാണ് എനിക്കിഷ്ടം.

“മാംസനിബദ്ധമല്ല രാഗം” എന്നൊക്കെ ചുമ്മാ കവികൾക്ക്പറയാമെങ്കിലും സിനിമക്കാർ അത് സമ്മതിച്ചു തരാൻ പോകുന്നില്ല. മാംസനിബദ്ധം തന്നെയാണ്രാഗം എന്നാണ് ബ്ലസ്സിയും വിളിച്ചോതുന്നത്. ‘ഒരേസമയം’ രണ്ടു ബുഡ്ഡാ കിഴവന്മാരുടെ കാമുകിയാവാൻവിധിക്കപ്പെട്ട ചിത്രത്തിലെ നായിക ഗ്രേസ് (ജയപ്രദ) ഒരു നരപോലും വീഴാത്ത നല്ല സുന്ദരശരീ‍രമായതിൽ നിന്നുതന്നെ രാഗത്തിന്റെ മാംസ നിബദ്ധത നമുക്ക് ബോധ്യപ്പെടും. (അയ്യോ ആന്റിക്ക്ഒരു നരപോലുമില്ലല്ലോ എന്ന് കൊച്ചുമകളെക്കൊണ്ട് ചോദിപ്പിച്ച് തടിതപ്പാൻ ബ്ലസ്സി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും.)

ബ്ലസ്സിയെ പറഞ്ഞിട്ട്കാര്യമില്ല. മലയാളി പ്രേക്ഷകൻ കണ്ടുപരിചയിച്ച നായികമാരൊക്കെ സുന്ദരികളായിരുന്നു. ചിത്രത്തിലെനായകൻ അണ്ടനോ അടകോടനോ മന്ദബുദ്ധിയോ കൂനനോ മുടന്തനോ വയസ്സനോ ആരുമായിക്കോട്ടെ, നല്ല കിളികിളിപോലെയുള്ള നായികമാരെ തന്നെ കണ്ടെത്തിക്കൊടുക്കും നമ്മുടെ സംവിധായകർ അവർക്ക് പ്രേമിക്കുവാൻ.ഏത് ചേറിൽ കിടക്കുന്ന നായികാ കഥാപാത്രത്തിന്റേയും പുരികം ത്രെഡ് ചെയ്ത് ലിപ്സ്റ്റിക്കും തേച്ച് ഈറനണിയിച്ച് നിർത്തിത്തരുംനമുക്കും നായകനും കണ്ട് ആസ്വദിക്കുവാൻ. ബ്ലസ്സിയും ചെയ്യുന്നത് മറ്റൊന്നല്ല. നായകന്മാർഅനുപം ഖേറും മോഹൻലാലുമാകുമ്പോൾ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത് ജയപ്രദയെങ്കിലും നായികയാവുക എന്നതുതന്നെയാണ് അതിന്റെ ഒരു.. ഒരു ന്യായം.

പ്രണയത്തിന്റെ വിവിധ ഭാവങ്ങളെപ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ ബ്ലസ്സി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട് എന്നുമാത്രമേ പറയാനാവൂ. പുതിയ തലമുറയുടേയുംപഴയ തലമുറയുടേയും ഇതിനിടയിലെ തലമുറയിലേയും പ്രണയ വൈവിധ്യങ്ങളെ ബ്ലസ്സി ചിത്രത്തിന്റെആദ്യ പകുതിയിൽ പകർത്താൻ ശ്രമിച്ചത് കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ആധിക്യത്തിന് കാരണമായി എന്നതല്ലാതെമറ്റൊന്നും പ്രേക്ഷകന് പകർന്നു നൽകുന്നില്ല. ആദ്യത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും കാറ്റഗറിയെഇടവേളയുടെ ഗേറ്റ് കടത്തിവിടാഞ്ഞത് പ്രേക്ഷകനോട് ചെയ്ത കാരുണ്യം എന്നേ പറയാനാവൂ.

ചിത്രത്തിൽ ഉടനീളം പ്രണയത്തെക്കാളുപരിഒരു പ്രശ്നത്തിന്റെ സൊല്യൂഷനാണ് സംവിധായകൻ തേടുന്നത് എന്ന ഫീലിംഗാണ് എനിക്ക് ഉണ്ടായത്.പ്രണയിക്കുകയും വിവാഹം കഴിക്കുകയും പിന്നീട് പിരിയുകയും ചെയ്ത രണ്ട് വ്യക്തികൾ നാല്പത്വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം മറ്റൊരു സെറ്റപ്പിൽ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ ഉണ്ടാവുന്ന ആശയക്കുഴപ്പങ്ങൾക്കുംപ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഒരു സൊല്യൂഷൻ തേടുകയാണ് ചിത്രം. തന്റെ ഭാര്യ പഴയ കാമുകനെ/ ഭർത്താ‍വിനെഅവിചാരിതമായി കണ്ടുമുട്ടി എന്ന കാര്യം തന്റെ ഫിലോസഫിക്കൽ കണ്ണടയിലൂടെയാണ് മാത്യൂസ്നോക്കിക്കാണുന്നത്. എന്തായാലും തന്റെ ഭാര്യയെ പ്രണയിക്കാനുള്ള ജനാധിപത്യപരമായ അവകാശംമാത്യൂസ് അച്യുതമേനോന് വകവെച്ച് കൊടുക്കുന്നു. മാത്യൂസ് ഒരു ഫിലോസഫി വാദ്യാരാണ് എന്ന്മൂന്നാല് വട്ടം നമ്മോട് പറയുന്നത് മാത്യൂസിനെപ്പോലെ തന്നെ നമുക്കും ഈ പ്രണയം പെട്ടെന്ന്ദഹിക്കാൻ വേണ്ടിയാണോ എന്നൊരു സംശയം ഇല്ലാതില്ല. എന്തായാലും ഇത്തരുണത്തിലുള്ള പ്രണയംപ്രേക്ഷകന്റെ ഉള്ളിൽ ദഹിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നതിൽ ബ്ലസ്സി വിജയിച്ചു എന്നു തന്നെ പറയാം.

ഡയലോഗിന്റെ അതിപ്രസരംചിത്രത്തെയും ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബ്ലസി ഒരുപക്ഷേ അന്ധന്മാരെക്കൂടി മുന്നിൽ കണ്ടുകൊണ്ടാവാംചിത്രം സംവിധാനിച്ചത്. പിന്നെ പ്രേക്ഷകനെ പഠിപ്പിക്കുവാൻ ചില തത്വശാസ്ത്രങ്ങളും തലങ്ങും വിലങ്ങും കഥാപാത്രങ്ങളെക്കൊണ്ട്തട്ടിമൂളിക്കുന്നു. തന്മാത്രയെയും പളുങ്കിനെയുമൊക്കെ ഓർമിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലായിരുന്നുപുതു തലമുറയുടെ ഡയലോഗ് പ്രസന്റേഷൻ. കുട്ടികൾക്കൊക്കെ അതേ ആക്സന്റ്, അതേ ചിരി. അനുപം ഖേറിന്റെ ചുണ്ടനക്കൽഅത്ര പോരായിരുന്നു. ചിലപ്പോഴൊക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഡയലോഗ് ആക്ഷനെ മറികടക്കുന്നതും ഒരുകല്ലുകടിയായി അനുഭവപ്പെട്ടു.

അച്യുത മേനോൻ (അനുപം ഖേർ)കണ്ണുഡോക്ടർ തരുന്ന ലെൻസുകൾ തന്റെ കണ്ണിൽ മാറി മാറി പരീക്ഷിക്കുന്നതാണ് ആദ്യത്തെ രംഗം.ഓരോ ലെൻസും പെട്ടെന്നു പെട്ടെന്ന് മാറ്റുന്ന ഡോക്ടറോട് “കാഴ്ചകൾ കണ്ണിൽ പതിയാനുള്ളസമയം തരൂ“ എന്ന് മയത്തിൽ തട്ടിക്കയറുന്നുണ്ട്. ചിത്രത്തിൽ പിന്നീട് വരുന്ന രംഗങ്ങളിൽനമ്മൾ കാണുന്നത് മനസ്സിൽ പതിയാതെ പെട്ടെന്നു പെട്ടെന്ന് മാറിപ്പോകുന്ന ഫ്രെയിമുകളാണ്.“ ഇങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് പെട്ടെന്ന് മാറ്റിയാലെങ്ങനെ” എന്ന് സംവിധായകനോട് പ്രേക്ഷകൻ ചോദിച്ചുപോകും.

ചിത്രത്തിന്റെ ക്ലൈമാക്സ്രംഗങ്ങൾ ടച്ചിംഗ് ആയിരുന്നു. ഒരു പക്ഷേ പ്രേക്ഷകന് ആകെ ആശ്വാസം നൽകുന്നത് ചിത്രത്തിന്റെഅവസാനത്തെ ഏതാനും രംഗങ്ങൾ മാത്രമാണ്. ഗ്രേസിന്റെ മരണം പ്രേക്ഷകന്റെ കണ്ണു നനയിക്കാതിരിക്കില്ല.

“ നല്ല പടം.. അല്ലേ..?” പോരാൻ നേരം ഭാര്യ കണ്ണീരോടെ ചോദിച്ചു..

“ അതു പിന്നെ, മരണം ആരുടെകണ്ണാണ് നനയിക്കാത്തത്..? ഞാൻ എന്റെ കണ്ണു തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഗാന്ധിജി - ജമാ‌അത്ത് - സിപി‌എം

2010-05-26T13:36:00.000-07:00

“ഞാൻ ഇന്നലെ ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയുടെ സമ്മേളനത്തിൽ സംബന്ധിച്ചു. അത്‌ സാധുക്കളുടെ സമ്മേളനമായിരുന്നു. ഭിക്ഷ യാചിക്കുന്ന സാധുക്കളുടേതല്ല. നൻമ പ്രചരിപ്പിക്കുകയും മനുഷ്യരെ സേവിക്കുകയും ഉച്ഛനീചത്വം തുടച്ചുനീക്കുകയും നിങ്ങൾ ദൈവദാസരാണെങ്കിൽ ദൈവത്തിന്റെ കൽപനകൾ അനുസരിക്കൂ എന്ന് ജനങ്ങളോട്‌ പറയുകയും ചെയ്യുന്ന സാധുക്കളുടെ സമ്മേളനം. അവരുടെ സമ്മേളനത്തിൽ സംബന്ധിച്ചതിൽ എനിക്ക്‌ ഖേദമില്ല; സന്തോഷമേയുള്ളൂ. അവർ ഇനിയും എന്നെ ക്ഷണിച്ചാൽ കാൽനടയായെങ്കിലും ഞാനവരുടെ സമ്മേളനത്തിൽ സംബന്ധിക്കും“

(ഗാന്ധിജി, സർച്ച്ലൈറ്റ്‌ - പറ്റ്ന 27 ഏപ്രിൽ 1946)

ജമാ‌അത്തിന്റെ രൂപീകരണ കാലത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മഹത് വ്യക്തിത്വമായിരുന്നല്ലോ ഗാന്ധിജി. ആ ഗാന്ധിയാണ് പറഞ്ഞത് “ അവർ (ജമാ‌അത്തുകാർ) ഇനിയും എന്നെ ക്ഷണിച്ചാൽ കാൽനടയായെങ്കിലും ഞാൻ അവരുടെ സമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുക്കും “ എന്ന്. മേൽ പ്രസ്ഥാവനയുടെ ഘടന നോക്കിയാൽ അറിയാം അത് ഗാന്ധി പറഞ്ഞ ഒരു വെറും വാക്കല്ലെന്ന്. ജമാ‌അത്ത് മുന്നോട്ടു വെക്കുന്ന ആശയത്തെ പൂർണ്ണമായും മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഒരു പ്രസ്ഥാവനയായിരുന്നു അത്. ജമാ‌അത്തിന്റെ ആദർശമെന്താണെന്നു ചോദിച്ചാൽ ഗാന്ധിജിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ തന്നെ ധാരാളമാവും

1941-ൽ ജനിച്ച ജമാ‌അത്ത് ഇപ്പോൾ ഏതാണ്ട് 70 വയസ്സോടടുക്കുന്നു. ഇന്നും ഗാന്ധിജി ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ജമാ‌അത്തിറ്റെ സമ്മേളനങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുമായിരുന്നു. കാരണം ഗാന്ധിജി മനസ്സിലാക്കിയതുപോലെ ഉച്ഛ നീചത്വം തുടച്ചു നീക്കുകയും മനുഷ്യരെ സേവിക്കുകയും നന്മ പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവ ദാസന്മാർ എന്ന നിലയിൽ നിന്നും ജമാ‌അത്ത് അശേഷം പിന്നോട്ടു പോയിട്ടില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, ബഹുദൂരം മുന്നോട്ട് പോയിരിക്കുന്നു. ജനാധിപത്യപരമായ എല്ലാ മര്യാദകളും പാലിച്ചുകൊണ്ടു തന്നെ ജമാ‌അത്ത് നന്മയുടെ പാതയിലൂടെ മുന്നോട്ട് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യനും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമാണ് മനുഷ്യനും ദൈവവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന് ആധാരം എന്ന ഇസ്ലാമിക കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ പ്രയോഗ വത്കരണമായിരുന്നു അതിന്റെ ഓരോ പ്രവർത്തനവും. അതുകൊണ്ടാണ് ആറരപ്പതിറ്റാണ്ടിനു ശേഷവും ഇന്ത്യയിൽ ഏതെങ്കിലും സംഘട്ടനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടാത്ത സംശുദ്ധമായ ചരിത്രവും പേറി അത് വിമർശകരെപ്പോലും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. മറ്റേത് സംഘടനക്കാണ് ഇങ്ങനെയൊരു ചരിത്രം അവകാശപ്പെടാനാവുക.?!

ഇക്കാലത്ത് ഏത് മുസ്ലിം നാമത്തെയും ഏത് മുസ്ലിം സംഘടനയെയും തീവ്രവാദവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാൻ ആരോപകർക്ക് അതിന്റെ പേരുതന്നെ ധാരാളം മതിയാകും എന്ന അനുകൂല സാഹചര്യമുണ്ട്. ഈ സാഹചര്യം മുതലെടുത്താണ് പിണറായിയും കൂട്ടരും ജമാ‌അത്തിനെ “ തീവ്രവാദ സംഘം” എന്ന് മുദ്രകുത്തുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്. നാലുകൊല്ലമായി ടിവിയിലെങ്ങും നമ്മൾ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത മുഖമായിരുന്നു ശ്രീ. എളമരം കരീമിന്റേത്. കേരള സർക്കാർ ‘സക്കറാത്തിന്റെ ഹാലിൽ കിടക്കുമ്പോൾ” വികസനം പറഞ്ഞു വരുന്നത് ആരെ ബോധിപ്പിക്കാനാണ്? ആ വികസനം തന്നെ ഭൂ മാഫിയക്കും കോർപ്പറേറ്റു മാഫിയകൾക്കും കേരളത്തെ കൂട്ടിക്കൊടുത്തുകൊണ്ടാണെന്നതാണ് ഏറെ ദു:ഖകരം. വികസനസദാചാരം തൊട്ടുതീണ്ടിയിട്ടില്ലാത്ത ജനവിരുദ്ധതക്കാണ് കിനാലൂർ സാക്ഷിയായത്. സി.പി എമ്മിലെ ചില പ്രവർത്തകർ ഒഴികെയുള്ള നാട്ടുകാരായിരുന്നു സമരത്തിന് മുൻപന്തിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ജനങ്ങളുടെ താല്പര്യാർഥം സോളിഡാരിറ്റിയും അതിൽ ഭാഗഭാക്കായി. ജമാ‌അത്ത് രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഇറങ്ങുന്നുവെന്ന വാർത്തയും, സോളിഡാരിറ്റിയുടെ ജനകീയ മുന്നേറ്റങ്ങളും, മാധ്യമത്തിന്റെ ജനസ്വാധീനവും, ജമാ‌അത്തിന്റെ വിജയകരമായ വനിതാശാക്തീകരണവും ഒക്കെക്കൂടി കണക്കിലെടുത്തപ്പോഴാണ് സി.പി.എമ്മിലെ ഒരു വിഭാഗത്തിന് ജമാ‌അത്ത് “തീവ്രവാദ പ്രസ്ഥാന“മായത്. പിണറായി പറയുന്ന “ തീവ്രവാദ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന്” ഒരു പെറ്റി കേസിലെങ്കിലും പെട്ട ഒരു തീവ്രവാദിയെ തപ്പിയെടുത്തു തരുവാൻ വിനയപുരസ്സരം അപേക്ഷിക്കുകയാണ്.

ജമാ‌അത്തിന്റേത് പൊയ്മുഖമാണ് എന്നതായിരുന്നു മറ്റൊരു ആരോപണം. അതിന് അവർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത് മാധ്യമത്തേയും സോളിഡാരിറ്റിയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളേയുമാണ്. എന്നാൽ എന്ത് അടിസ്ഥാനമാണ് ഈ ആരോപണത്തിൽ ഉള്ളത്? ജമാ‌അത്ത് അതിന്റെ നിലപാടുകളിൽ എന്തെങ്കിലും പൊയ്മുഖം ഇന്നേവരെ കാട്ടിയിട്ടില്ല. ഏതൊരു പ്രസ്ഥാനത്തിന്റേയും മുഖം അന്വേഷിക്കേണ്ടത് അതിന്റെ പ്രവർത്തകരിലാണ്. ആ‍ മുഖത്തിന്റെ രേഖാമൂലമുള്ള തെളിവുകൾ ആവശ്യമെങ്കിൽ സംഘടനയുടെ മുഖപ്പത്രങ്ങളിലാണ് അത് അന്വേഷിക്കേണ്ടത്. ജമാ‌അത്തെ ഇസ്ലാമി ഹിന്ദ് എന്ന പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മുഖം അന്വേഷിക്കേണ്ടത് “പ്രബോധനം” എന്ന അതിന്റെ മുഖപ്പത്രത്തിലാണ്. “മാധ്യമ”മാണ് മുഖപ്പത്രമെന്നത് ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണമാത്രമാണ്. പ്രബോധനം എന്ന വാരിക അഞ്ചുരൂപകൊടുത്താൽ വാങ്ങാൻ കിട്ടും. ഇന്റർ നെറ്റിൽ ഫ്രീയായും കിട്ടും. അതാത് ലക്കങ്ങൾ മാത്രമല്ല. കഴിഞ്ഞ വർഷങ്ങളിലേതും ലഭ്യമാണ്. സമകാലികമായ, ഇടപെടേണ്ട ഏതെങ്കിലും വിഷയങ്ങളിൽ ജമാ‌അത്തിന്റെ നിലപാട് ഒരിക്കലും “പ്രബോധനം” വ്യക്തമാക്കാതിരുന്നിട്ടില്ല. ജമാ‌അത്തിന്റെ മുഖം തേടി ആരും എങ്ങും പോകേണ്ടതില്ല. തൊട്ടടുത്ത ബാർബർഷോപ്പിലോ ചായക്കടയിലോ വായനശാലയിലോ അന്വേഷിച്ചു നോക്കൂ‍. കണ്ടെത്തിയേക്കാം. ഇല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് പരിചയമുള്ള ഒരു പ്രവർത്തകനെ സമീപിക്കൂ ആഴ്ചയിൽ ആഴ്ചയിൽ ജമാ‌അത്തിന്റെ സുന്ദര മുഖം നിങ്ങൾക്കു മുമ്പിൽ പുഞ്ചിരിച്ചു നിൽക്കും.

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മന്ത്രി തോമസ് ഐസക്കിന്റ് പ്രസ്ഥാവന വന്നു. “ജമാ‌അത്ത് വിദേശ പണം ഉപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്ന സംഘടനയാണത്രേ.” അദ്ദേഹം ഉദ്ദേശിച്ചത് ഗൾഫിൽ നിന്നുള്ള പണമാവാം. കേരളത്തിലെ ഓരോ വീടും പ്രവർത്തിച്ചുപോകുന്നത് ഇന്ന് വിദേശപ്പണം കൊണ്ടാണ് ശ്രീ. ഐസക്. എന്തിന്, കേരളം തന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് വിദേശപ്പണം കൊണ്ടല്ലേ? ആ അർത്ഥത്തിൽ ജമാ‌അത്ത് വിദേശ പണം ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടാവാം. ജമാ‌അത്തിന്റെ പ്രവർത്തകൻ ലോകത്ത് എവിടെ ആയിരുന്നാലും അയാളുടെ വരുമാനത്തിന്റെ ഒരു ശതമാനം സംഘടനാ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കായി അയാൾ മാറ്റിവെക്കാറുണ്ട്. അത് അയാൾ അധ്വാനിച്ചുണ്ടാക്കിയതിന്റെ വിഹിതമാണ്. ആ പണം സംഘടനക്ക് ലഭിക്കുന്നുണ്ടാവും. അതല്ല, വേറെ എന്തെങ്കിലും അർത്ഥത്തിലാണ് “വിദേശപണാരോപണം” ഉന്നയിച്ചതെങ്കിൽ ധനമന്ത്രിയെന്ന നിലയിൽ ഒരു അന്വേഷണമൊക്കെ നടത്തിയിട്ടാവാമായിരുന്നു.

അതേസമയം, വെറും ബക്കറ്റ് പിരിവ് നടത്തി രണ്ട് ചാനലുകളും ഫൈവ് സ്റ്റാർ പാർട്ടി ഓഫീസുകളും സ്വന്തമായി നടത്തുന്ന പാർട്ടി എന്നും കേരളീയർക്ക് ഒരു അത്ഭുതം തെന്നെയായിരിക്കും. പണം വിദേശിയാണോ സ്വദേശിയാണോ എന്നത് പ്രസക്തമല്ല ശ്രീ ഐസക്. അത് ആര് എന്തിനുവേണ്ടി നൽകുന്നു എന്നതിലാണ് അപകടം പതിയിരിക്കുന്നത്. പിണറായി സഖാവും മറ്റ് ആസ്ഥാന സഖാക്കളും പാർട്ടി ആപ്പീസിലെ എ.സിയിൽ കുളിരണിഞ്ഞു കിടന്നു കൂർക്കം വലിക്കുമ്പോൾ പാതയോരങ്ങളിലെ പാവങ്ങൾക്ക് ദു:സ്വപ്നം കണ്ട് ഞെട്ടി ഉണരേണ്ടി വരുന്നത് ചില സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകളുടെ ബാക്കി പത്രമായേ വായിച്ചെടുക്കാനാവൂ‍.

ഇനി, പാർട്ടി പത്രം നടത്തിപ്പോകുന്ന കാര്യം നമുക്കൊക്കെ അറിയാവുന്നതാണ്. സത്യം പറയാലോ അതിൽ സാമ്പത്തികമായ യാതൊരു സംശയവും എനിക്കില്ല. എന്റെ അയല്പക്കത്ത് താമസിക്കുന്ന ചന്ദ്രേട്ടൻ ദിവസവും മൂന്ന് ‘ദേശാഭിമാനി’ പത്രവുമായാണ് കട പൂട്ടി വീട്ടിൽ വരുന്നത്. പുള്ളിക്കാരന് മൂന്ന് പച്ചക്കറിക്കടകളുണ്ട്. താൻ ഒരു കോൺഗ്രസ് അനുഭാവി ആണെങ്കിലും മൂന്നു ഷോപ്പുകളിലും “ദേശാഭിമാനി” ഇടുവാൻ നിർബ്ബന്ധിതനാണ്. ഇങ്ങനെ ആളുകളൂടെ ഗൽത്താക്ക് പിടിച്ച് ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത പ്രചാരമുണ്ടെങ്കിൽ ഏതു പത്രവും ലാഭകരമായി നടത്തിക്കൊണ്ടു പോകാം എന്നത് ദേശാഭിമാനിപത്രത്തോടൊപ്പം പ്രചരിക്കുന്ന ഒരു സിദ്ധാന്തമാണ്.

ജമാ‌അത്തിനെതിരെയുള്ള ഗുരുതരമായ മിക്കവാറും എല്ലാ ആരോപണങ്ങൾക്കും അതിന്റെ അമീർ അക്കമിട്ട് ഇവിടെ മറുപടി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തെ ജമാ‌അത്ത് അംഗീകരിക്കുന്നില്ല പോലും. എന്തടിസ്ഥാ‍നത്തിലാണ് പിണറായിയും കൂ‍ട്ടരും ജമാ‌അത്തിന്റെ “ജനാധിപത്യം“ അളക്കുന്നത്? ജമാ‍‌അത്തിന്റെ ഭരണഘടന വായിക്കുന്ന ഏതൊരാൾക്കും സംഘടനക്കുള്ളിലെ ജനാധിപത്യ സ്വഭാവം വ്യക്തമാവുന്നതാണ്.

ഇനി അതിനു പുറത്തെ ജനാധിപത്യത്തെക്കുറിച്ച് പറയുകയാണെങ്കിൽ, ജമാ‌അത്ത് വിശ്വസിക്കുന്ന ആദർശപ്രകാരം ചില നന്മകൾ മനുഷ്യൻ ഉള്ളകാലത്തോളം നിലനിൽക്കേണ്ടവയാണ്. മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭൂരിപക്ഷമുണ്ടെങ്കിൽ അട്ടിമറിക്കാൻ സാധിക്കുന്നവയാവരുത് ചില മൂല്യങ്ങൾ എന്ന് അത് വിശ്വസിക്കുന്നു. നിയമ നിർമ്മാണങ്ങളിൽ ജനങ്ങളുടെ ഭൂരിപക്ഷ അഭിപ്രായമല്ല, മറിച്ച് മാനുഷികവും സാമൂഹികവുമായ, ഒരിക്കലും ലംഘിക്കപ്പെടാത്ത ചില മൂല്യങ്ങളെയാവണം മുറുകെപ്പിടിക്കേണ്ടത് എന്നതാണ് അതിന്റെ തത്വം. ഇത്തരം നിലപാടുകൾക്ക് ഒരു ഉദാഹരണം പറയുകയാണെങ്കിൽ, “സ്വവർഗ രതി” പല രാജ്യങ്ങളിലും ഇന്ന് നിയമാനുസൃതമാണ്. എന്നാൽ അത്തരം പല രാജ്യങ്ങളിലെയും ചർച്ചുകൾ ഈ നിയമത്തിനു എതിരാണ്. ചർച്ചിന്റെ വിശ്വാസവും ജനാധിപത്യവും അവിടെ ഏറ്റുമുട്ടുന്നതായി കാണാം. എന്നുവെച്ച് ചർച്ച് എന്ന സ്ഥാപനം ഒരു രാജ്യദ്രോഹ സ്ഥാപനമല്ല. അതുപോലെ തന്നെയാണ് ജമാ‌അത്തിന് ജനാധിപത്യത്തോടുള്ള നിലപാടും.

എന്നാൽ ആരോപകരുടെ (കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളുടെ) ജനാധിപത്യത്തോടുള്ള നിലപാടെന്താണ്? ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ സകല സങ്കേതങ്ങളും ഉപയോഗപ്പെടുത്തി അവർ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് “ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സ്വേഛാധിപത്യം” സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാനല്ലേ?

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സ്വേഛാധിപത്യത്തിന്റെ കെടുതികൾ നമ്മുടെ കണ്മുന്നിൽ കഴിഞ്ഞു പോയതാണ്. ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത് അരക്കോടിയോളമെങ്കിലും ആളുകൾ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാർ പറയുന്ന ആ “സുന്ദര പുലരി” കാണാനാവാതെ ആചാര്യന്മാരുടെ കയ്യാൽ തന്നെ കാലയവനിക പൂകിയിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെയാണ് “വിപ്ലവം അതിന്റെ അനുയായികളെ കൊന്നു തിന്നും” എന്ന ചൊല്ലുപോലും പ്രചാരത്തിലായത്. മനുഷ്യകുലത്തെ കൊന്നൊടുക്കാൻ പിറന്ന കൊമ്പന്മീശക്കാരെ മാലയിട്ടു പൂജിക്കുന്ന വർഗരാഷ്ട്രീയക്കാരാണ് ഇന്ത്യയിലെ കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെ പ്രചാരകർ. ലോകം ഒരുപാട് വിലകൊടുത്ത് പരീക്ഷിക്കുകയും പിറ്റേദിവസം വലിച്ചെറിയുകയും ചെയ്ത ഒരു തത്വശാ‍സ്ത്രത്തിന്റെ സംസ്ഥാപനാർഥമാണ് നമ്മുടെ സഖാക്കൾ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. (അവർക്ക് അല്പം ആത്മാർഥത കുറഞ്ഞു പോയതു മാത്രമാണ് നമുക്ക് അനുഗ്രഹം.) താൻപോരിമയും തീവ്ര ചിന്താഗതിയും അസഹിഷ്ണുതയും ഇത്രയേറെ ഉളളിൽ കൊണ്ടു നടക്കുന്ന ഒരു വർഗ്ഗമാണ് ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അധികാരക്കസേരകളിൽ പോലും വലിഞ്ഞു കയറിയിട്ടുള്ളത്.

ഒരു കാര്യം ജമാ‌അത്ത് വിസ്മരിക്കുന്നില്ല. സമത്വ സുന്ദരമായ ഒരു പുലരി സ്വപ്നം കാണുവാൻ എല്ലാവർക്കും അവകാശമുണ്ട്. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാർക്ക് ഉള്ളതുപോലെ തന്നെ ജമാ‌അത്തിനും ഉണ്ട്. അത് ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന നൽകുന്ന അവകാശമാണ്. ആ അവകാശത്തെയാണ് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പേരിൽ ശ്രീ.പിണറായി ജമാ‌അത്തിന് നിഷേധിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്. അതു തന്നെ ജനാധിപത്യവിരുദ്ധമല്ലേ? ഈ അവകാശം എല്ലാവർക്കും വകവെച്ചു കൊടുക്കുന്നതോടൊപ്പം ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള മാർഗം കൂടി ജനാധിപത്യപരമാക്കുവാൻ പാർട്ടി ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തെ “ ബൂർഷ്വാ ജനാധിപത്യം” എന്ന് വിളിക്കുന്നുവെങ്കിൽകൂടി കുറച്ചെങ്കിലും ഇവിടുത്തെ ജനാധിപത്യ മര്യാദ പാലിക്കുവാൻ സിപി‌എം ബാധ്യസ്ഥമാണ്. എന്നാൽ ദൌർഭാഗ്യകരമെന്നു പറയട്ടെ ലക്ഷ്യം മാർഗത്തെ സാധൂകരിക്കും എന്ന തികച്ചും മനുഷ്യത്വഹീനമായ നിലപാടാണ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടേത്.

വെട്ടി നിരത്തലുകളും വളഞ്ഞു പിടിക്കലുകളുമാണ് ഇന്നോളം അത് അനുവർത്തിച്ചുപോന്ന മാർഗം.

ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യം വകവെച്ചുകൊടുക്കുന്ന പല സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളെയും ഹനിക്കുന്നതിൽ സിപി‌എമ്മിനെ കഴിഞ്ഞുള്ള ആളുകളേ ഇന്ന് കേരളത്തിലുള്ളൂ. സി.ഐ.ടി.യു, ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ, എസ്.എഫ്.ഐ, തുടങ്ങിയ പോഷക സംഘടനകളുടെ ഗുണ്ടായിസങ്ങൾ കേരളം എന്നെങ്കിലും ചർച്ച ചെയ്യാതെ പോയിട്ടുണ്ടോ?

ഒരു സാദാ കേരളീയന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സി.ഐ.ടി.യുക്കാരന്റെ രൂപം ഗുണ്ടയുടേതല്ലേ?

അതിനിടക്ക് പിണറായി സഖാവ് മറ്റൊന്നുകൂടി കീച്ചി. സംഘടിത സംഘങ്ങളെ തകർക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുവെന്ന്. മറ്റാരെയും സംഘടിതരാവാൻ പോലും സമ്മതിക്കാത്ത എസ്,എഫ്,ഐ യും ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ യും സ്വന്തം പാർട്ടി പ്രസവിച്ച മക്കളാണെന്ന് എന്തേ പിണറായി ഓർത്തില്ല? ജമാ‌അത്ത് ഇവിടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നതുമൂലം എങ്ങനെയാണ് മറ്റു സംഘങ്ങൾ തകരുന്നത്? സ്വന്തം പാർട്ടിയെപ്പോലും വിലകുറച്ചുകാണുന്ന ഒരാളാണോ സിപി‌എമ്മിന്റെ ജനറൽ സെക്രട്ടറി?

ആകെ മൊത്തത്തിൽ വായിച്ചുനോക്കുമ്പോൾ ജമാ‌അത്തിനാണ് ഈ ജനാധിപത്യരാജ്യത്ത് പ്രവർത്തിക്കുവാൻ സിപി‌എമ്മിനേക്കാൾ അർഹത എന്ന് രണ്ടു പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടേയും ചരിത്രവും പ്രവർത്തന ശൈലികളും വിലയിരുത്തിയാൽ നിഷ്പക്ഷമതികൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ..

ബെന്യാമിന് അഭിനന്ദനങ്ങൾ!!

2010-05-11T09:32:00.000-07:00

ബ്ലോഗർ കൂടിയായ മലയാളത്തിന്റെ എഴുത്തുകാരൻ ബെന്യാമിന് 2009ലെ കേരളസാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം. ‘ ആടുജീവിതം’ എന്ന തന്റെ നോവലിനാണ് പുരസ്കാരം.

നോവലിസ്റ്റിന് അഭിനന്ദനങ്ങൾ!!

ബെന്യാമിൻ പ്രൊഫൈൽ

ബെന്യാമിൻ - പുസ്തകങ്ങളും പുരസ്കാരങ്ങളും..

“ ആടുജീവിത“ത്തെ നിരക്ഷരൻ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു.

ഒരാടിനും ഞാൻ ഇ.എം.എസ് എന്നു പേരിട്ടിട്ടുണ്ട് - ചിന്തയിലെ ഒരു ഇന്റർവ്യൂ

അപ്പൂട്ടനെന്ന വിശ്വാസിയും പള്ളിക്കുളമെന്ന അവിശ്വാസിയും.

2010-04-13T08:37:00.000-07:00

ജബ്ബാറിന്റെ ബ്ലോഗിൽ വെച്ച് കണ്ടുമുട്ടാൻ ഇടയായപ്പോൾ അപ്പൂട്ടൻ എന്നോടു ചോദിച്ചു:

പള്ളിക്കുളം,
സത്യത്തിൽ ഭയം മൂലമാണോ താങ്കൾ ദൈവത്തോട്‌ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്‌? അതിനേക്കാൾ സത്യസന്ധമാണ്‌ എന്റെ അവിശ്വാസം എന്നാണ്‌ എനിക്ക്‌ തോന്നുന്നത്‌.

ഇനി, സത്യം എത്തിയിട്ടും അതിൽ വിശ്വസിക്കാത്തവരേയാണ്‌ ദൈവം നരകത്തിലിടുന്നത്‌ എന്നെഴുതിക്കണ്ടു. ഇതേ അർത്ഥത്തിലുള്ള കമന്റുകൾ പലയിടത്തും കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌. പ്രബോധനം എത്താത്തതുമൂലം അവിശ്വാസികളായി (അല്ലെങ്കിൽ അധർമ്മികളായി) തുടരുന്നവരെ ദൈവം നരകത്തിലേക്കയക്കില്ല എന്ന് (എന്തായാലും സ്വർഗ്ഗത്തിലെത്തില്ല, പിന്നെ എവിടെ പോകും എന്നറിയില്ല).

അപ്പോൾ ലോകം മുഴുവൻ ഈ സന്ദേശം എത്തിക്കണം എന്ന നിർബന്ധം ദൈവത്തിനില്ലേ? ഇത്‌ ഒന്നിരുത്തി വായിച്ചാൽ ലോകം നന്നാവണം എന്നതിലുപരി ആരൊക്കെ തന്റെ ആജ്ഞ അനുസരിച്ച്‌ ജീവിക്കുന്നവർക്ക്‌ മാത്രം സ്വർഗ്ഗം കൊടുക്കാം എന്ന നിലയിലാണോ ദൈവം കാര്യങ്ങൾ നോക്കിക്കാണുന്നത്‌ എന്ന് ചോദിക്കേണ്ടിവരും.

അപ്പൂട്ടനോട് അല്പം ചില കാര്യങ്ങൾ മുഖവുരയായി പറഞ്ഞോട്ടെ,

പള്ളിക്കുളം ബൂലോകത്ത് ഉണ്ടെങ്കിലും മതപരമായ പോസ്റ്റുകൾ ഇടാറില്ല. കാരണം ഞാനൊരു മതപണ്ഡിതനല്ല. ഖുർ‌ആനോ ഹദീസോ ഉദ്ധരിച്ച് കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുവാ‍നും എനിക്കാവില്ല. പിന്നെയെന്തിന് മതകാര്യബ്ലോഗുകളിൽ തർക്കിക്കുന്നുവെന്നു ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ ഒരു വിശ്വാസിയാണെന്നതാണെന്നതാണ് അതിനുത്തരം. ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്ന പ്രത്യയ ശാസ്ത്രം എന്റെ ലളിതയുക്തികളുമായി വളരെ വേഗം ഇണങ്ങും വിധമുള്ളതാണ്. ഇത് ഒരു മതപ്പോസ്റ്റ് ആയി കാണാതിരിക്കുക. വിശ്വാസകാര്യങ്ങളിലെ ചർച്ചകൾ അവിശ്വാസികളുമായി ഒരു പരിധിവരെ മാത്രമേ സാധ്യമാവുകയുള്ളൂ എന്ന് പലരും പല ചർച്ചകളിലും പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഞാൻ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു വിശ്വാസിയാണ്. താങ്കൾ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കാത്ത ഒരു അവിശ്വാസിയും. സത്യത്തിൽ രണ്ടും വിശ്വാസമാണ്. ദൈവം ഉണ്ടെന്ന് ഞാനും ഇല്ലെന്ന് നിങ്ങളും വിശ്വസിക്കുന്നു. കുറച്ചുകൂടി നീട്ടിപ്പറഞ്ഞാൽ എന്റെ നോട്ടത്തിൽ ‘ഉള്ള’ ദൈവത്തിൽ താങ്കൾ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. താങ്കളുടെ നോട്ടത്തിൽ ‘ഇല്ലാത്ത ദൈവത്തിൽ’ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദൈവ വിശ്വാസികളും അവിശ്വാസികളും തമ്മിലെ തർക്കത്തിന്റെ തുടക്കവും അടിസ്ഥാനവും അതു തന്നെയാണ്.

ഈ അടിസ്ഥാന വ്യത്യാസത്തിലെ ചോദ്യങ്ങൾക്കാണ് ആദ്യം ഉത്തരം കണ്ടെത്തേണ്ടതെന്നു തോന്നുന്നു. വിശ്വാസത്തെ സംബന്ധിച്ച മറ്റു ചോദ്യങ്ങളെല്ലാം ഉപചോദ്യങ്ങൾ മാത്രമാണ്. സത്യത്തിൽ ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്തിയാൽ ഉപചോദ്യങ്ങൾക്കും നിലനിൽ‌പ്പില്ലാതെയാവും.

ഇവിടെ യുക്തിവാദികൾ വിശ്വാസികളോട് ചോദിക്കുന്നു (പ്രകടമായല്ലാതെ) നിങ്ങൾ എന്തിന് ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുവെന്ന്.

ഇതിനേക്കാളോ ഇതിനോളമോ പ്രസക്തമാണ് ‘ദൈവം ഇല്ലെന്ന്’ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നതെങ്ങനെയെന്നുള്ളത്.

താങ്കൾ അവിശ്വാസിയാണെന്ന് എഴുതിക്കണ്ടു. എന്തടിസ്ഥാനത്തിലാണ് താങ്കൾ അവിശ്വാസിയായിരിക്കുന്നത്?

ദൈവം ഇല്ലെന്ന് എങ്ങിനെയാണ് നിങ്ങൾ തെളിയിക്കുക അല്ലെങ്കിൽ വിശ്വസിക്കുക?? ഇല്ലെന്നു നിങ്ങൾ ‘വിശ്വസിക്കുന്ന‘ ദൈവത്തെ ഇല്ലെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് തെളിയിക്കാനാവുമോ?

ദൈവം ഇല്ലെന്ന് ഇന്നുവരെ ആരും തെളിയിച്ചിട്ടില്ല. ചില ഊഹങ്ങളിൽ നിന്നും നിരീക്ഷണങ്ങളിൽ നിന്നും ദൈവം ഇല്ലെന്ന് അനുമാനിച്ചിട്ടേയുള്ളൂ.

വിശ്വാസിയും ഇതേപോലെ തന്നെ നിരീക്ഷണത്തിൽ നിന്നും പഠനത്തിൽ നിന്നും ചിന്തയിൽ നിന്നുമൊക്കെത്തെന്നെയാണ് ദൈവത്തെ കണ്ടെത്തുന്നത്. ദൈവം ഇല്ലെന്നതിന് യുക്തിവാദി നിരത്തുന്ന ‘തെളിവുകളേക്കാൾ’ കൂടുതൽ തെളിവുകൾ ‘ദൈവം ഉണ്ടെന്നതിന് വിശ്വാസികൾ നിരത്തിയേക്കാം.

(ഒരു കാര്യം നേരത്തേ പറഞ്ഞേക്കാം. ഒരു വിശ്വാസി അവിശ്വാസിയോട് നടത്തുന്ന ഒരു സംഭാഷണം എന്ന നിലക്കാണ് മറുഭാഗത്തിനു കൂടി സ്വീകാര്യമായേക്കാവുന്ന ‘സന്ദേഹ ഭാഷ‘ ഇവിടെ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. കാളിദാസൻ ചെയ്യുന്നപോലെ ഇതിൽ നിന്നും ഇത്തിരി കട്ടു ചെയ്തെടുത്ത് “ നിങ്ങൾക്കും സംശയമുണ്ടല്ലേ..” എന്ന് തിരിച്ചു ചോദിക്കരുത് J )

അപ്പോൾ, പറഞ്ഞു വന്നത്.. വിശ്വാസിയും ഇതേപോലെ തന്നെ നിരീക്ഷണത്തിൽ നിന്നും പഠനത്തിൽ നിന്നും ചിന്തയിൽ നിന്നുമൊക്കെത്തെന്നെയാണ് ദൈവത്തെ കണ്ടെത്തുന്നത്. ലോകത്തിലെ ഏത് കാട്ടു ജാതിയിൽ പെട്ട ആളുകൾക്കും ഒരു ദൈവ സങ്കല്പം ഇല്ലാതിരിക്കില്ല. അല്പമെങ്കിലും ചിന്തിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള മനുഷ്യൻ തന്നെക്കുറിച്ചും ഈ വിശാലമായ പ്രപഞ്ചത്തെക്കുറിച്ചും ഇതിനെ സൃഷ്ടിച്ച് പരിപാലിച്ചുപോരുന്ന ഒരു ശക്തിയെക്കുറിച്ചും ചിന്തിക്കും. എത്ര ബാലിശമാണെന്നു തോന്നിയാലും ഏതൊരു അപരിഷ്കൃത സമൂഹത്തിലേതായാൽ പോലും ദൈവം എന്ന സങ്കല്പത്തെ കീഴ്മേൽ മറിച്ചിടുവാൻ ‘ദൈവമില്ല’ എന്ന് പൂർണ്ണമായും പ്രൂവ് ചെയ്ത് കാണിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. യുക്തിവാദത്തിന് അത് കഴിയാത്തിടത്തോളം കാലം വിശ്വാസികൾ അവരവർ വിശ്വസിക്കുന്ന മോക്ഷം ലക്ഷ്യമാക്കിയും യുക്തിവാദികൾ പ്രത്യേകിച്ച് ലക്ഷ്യമൊന്നുമില്ലാതെയും നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കും.

ഇനി അപ്പൂട്ടന്റെ ചോദ്യത്തിലേക്ക് കടക്കാം. സത്യം പറയാമല്ലോ. അപ്പൂട്ടന്റെ ചോദ്യത്തിന് അപ്പൂട്ടൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള മറുപടി എന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടാവില്ല. അപ്പൂട്ടനെപ്പോലെയുള്ള അവിശ്വാസികൾ ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളുമായി വിശ്വാസികളെ സമീപിക്കുന്നതിലെ അസാംഗത്യം മാത്രമാണ് എനിക്ക് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുവാനുള്ളത്.

ഞാൻ ഒരു വിശ്വാസിയാണ്. ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു. സത്യത്തിൽ ഒരു യുക്തിവാദിയുടേയോ അവിശ്വാസിയുടേയോ എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കുമുള്ള ഉത്തരം ആ പ്രസ്ഥാവനയിൽ ഉണ്ട്. ഞാൻ വിശ്വാസിയാണ്. (വിശ്വാസിയും യുക്തി ഉപയോഗിച്ചു തന്നെയാണ് വിശ്വാസത്തിൽ എത്തിച്ചേരുകയോ നിലനിൽക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതെന്ന് നേരത്തേ വിശദീകരിച്ചിരുന്നു.) ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നു പറയുമ്പോൾ അർത്ഥമാക്കുന്നത് അവന്റെ പ്രതാപത്തിലും ‘യുക്തിയിലും’ മറ്റു ഗുണഗണങ്ങളിലുമൊക്കെ വിശ്വസിക്കുന്നു. ദൈവം മഹാ യുക്തിമാനാണ്. അനന്തമായ ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിച്ച് പരിപാലിക്കുന്ന ദൈവം എത്രയോ എത്രയോ യുക്തിമാനും ബുദ്ധിമാനും ഒക്കെയാണെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ അളക്കാനാവാത്തത്ര യുക്തിയെ ദൈവം തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചതെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്ന എന്റെ തലച്ചോറുകൊണ്ട് അളക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് എന്റെ തന്നെ ‘യുക്തി ചിന്തക്ക്’ അനുയോജ്യമായതായി എനിക്ക് ഒരിക്കലും അനുഭവപ്പെടില്ല.

മനുഷ്യന്റെ യുക്തി ആപേക്ഷികം കൂടിയാണ്. ഓരോ ആളുകളും ദൈവത്തിന്റെ ഒരേ നിലപാടിനെ പല നിലക്കാണ് അവനവന്റെ യുക്തി ഉപയോഗിച്ച് നിരീക്ഷിക്കുന്നത്. ‘വിശപ്പ്’ എന്നൊരു പ്രതിഭാസത്തെ ഉദാഹരണമായി പറയാം. ഒരു നേരത്തെ ആഹാരത്തിന് ഗതിയില്ലാത്ത ഒരു ദരിദ്രന് ‘വിശപ്പ്’ എന്ന സംഗതി ദൈവത്തിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നു പറ്റിയ ‘വൻ‌വീഴ്ചയായി’ അനുഭവപ്പെടാം. വിശപ്പില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ എന്ന് ദൈവത്തിന്റെ യുക്തിക്കുനേരേ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ചോദിക്കാം. അയാൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ ദൈവത്തിനെതിരേ ലേഖനങ്ങൾ എഴുതുകയോ വിശപ്പുകൊണ്ട് വലയുന്ന എല്ലും തോലുമായ മനുഷ്യരുടെ പടം യു-റ്റ്യൂബിലിട്ട് ദൈവത്തിന്റ്റെ യുക്തിയെ ആവോളം പരിഹസിക്കാം. ഈ ലോകത്ത് നടക്കുന്ന സകല തിന്മകളുടേയും മുഖ്യകാരണമായി ‘വിശപ്പിനെ’ ചിത്രീകരിക്കുകയും അതുവഴി ദൈവത്തെ ചീത്തപറയുകയും ആവാം. ഇപ്പറഞ്ഞത് ദരിദ്രനായ ഒരാൾ തന്റെ സ്വന്തം യുക്തി ഉപയോഗിച്ച് സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കാര്യം.

ഇനി വേറൊരു ധനികൻ മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിന്റെ ‘വിശപ്പെന്ന’ ആഗോള പ്രതിഭാ‍സത്തെ തന്റെ യുക്തി ഉപയോഗിച്ച് ആവോളം പുകഴ്ത്തും. ‘വിശപ്പ്‘ ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ ജീവിതം എത്ര വിരസമാകുമായിരുന്നു എന്ന് അയാൽ ഇടക്കിടെ കടലകൊറിച്ചുകൊണ്ട് ഓർക്കുകയും ദൈവത്തിന്റെ യുക്തിയെ തന്റെ യുക്തി ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ടെത്തി ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്യും.

ഇനി ഇതേ മനുഷ്യൻ ഒരു ചരിത്രകാരനാണെങ്കിൽ ‘വിശപ്പ്’ എന്ന പ്രതിഭാസത്തിന് മറ്റൊരു മാനം കൈവരാം. വിശപ്പാണ് ചരിത്രത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതെന്നും വിശപ്പാണ്ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തത്വശാസ്ത്രമെന്നും വിശപ്പിലൂടെയാണ് ലോകം സഞ്ചരിച്ചിട്ടുള്ളതെന്നും ഒക്കെ വാദിക്കാം. ഈ മേഖലയിൽ അയാൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ ദൈവത്തെ കുറ്റം പറയുകയോ പുകഴ്ത്തുകയോ ആവാം.

യഥാർത്ഥത്തിൽ മനുഷ്യന് വിശപ്പ് നൽകുന്നതിലൂടെ എന്തു യുക്തിയാവും ദൈവത്തിന്റ്റെ പക്കൽ ഉണ്ടാവുക എന്നത് ആർക്ക് പറയാനാവും? ഇതാണ് ഒരു വിശ്വാസിയുടെ ‘വിശപ്പിനെ’ സംബന്ധിച്ച വീക്ഷണം. ‘ദൈവത്തിനേ പൂർണ്ണമായി അറിയൂ’. ഇങ്ങനെ വിശ്വസിക്കുന്നത് ചുമ്മാ അങ്ങ് വിശ്വസിക്കുകയല്ല. വിശ്വാസിയുടെ ചിന്തക്ക് ചില അതിർവരമ്പുകൾ ഉണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ഇത്തരം വിശ്വാസങ്ങൾക്ക് കാരണം.

ഇവിടെ ചിലർ ചോദിക്കുന്നു ഒരുപാട് ആളുകൾ പട്ടിണി കിടക്കുന്നു. ഒരുപാട് ആളുകൾ അംഗ വൈകല്യങ്ങൾ കൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെടുന്നു. എന്തുകൊണ്ട്? എന്റെ കുരുന്നു മകളുടെ മുകളിൽ തേങ്ങ വീണു. എന്തുകൊണ്ട്? . ദൈവം ഇത്ര ക്രൂരനാണോ? വിശ്വാസിയെ സംബന്ധിച്ച് അയാൾക്ക് പറയാവുന്ന ഒരേ ഒരുത്തരം ‘ദൈവത്തിന്റെ വിധി‘ എന്നതാണ്. കാരണം അതിന്റെ പിന്നിലുള്ള യുക്തിയെക്കുറിച്ച് മനുഷ്യൻ അജ്ഞനാണ്. യുക്തിവാദികൾക്ക് ഇത്തരം ഉത്തരങ്ങൾ ദഹിക്കില്ലെങ്കിലും സത്യത്തിൽ വിശ്വാസിയെ സംബന്ധിച്ച് ഇതാണ് വളരെ യുക്തിഭദ്രമായ ഉത്തരം.

ഈ ചോദ്യങ്ങൾ അങ്ങ് നീണ്ട് നീണ്ട് ആകാശത്തിലുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളിൽ എത്തിച്ചേരുകയും പിന്നീട് ചർച്ചകൾക്ക് ഒരു പുരോഗതിയുമില്ലാതെ ചുമ്മാ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യും. യുക്തിവാദ ചോദ്യങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ലോകാവസാനം വരെ ഒരേ ഭ്രമണ പഥത്തിൽ കറങ്ങിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും. ‘അവർ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന’ ഉത്തരം കണ്ടെത്തുവാനാവാതെ.

(സംഗതികൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും ദൈവത്തിന്റെ യുക്തിയിലെ യുക്തിയിലേക്ക് മനുഷ്യൻ കടന്നു നോക്കിക്കൂടാ എന്നൊന്നും ദൈവം നിബന്ധന വെച്ചിട്ടില്ല. ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സൃഷ്ടിപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനവും മറ്റുമേഖലകളിലെ പഠനവും ഒരു വിശ്വാസിക്ക് നിർവ്യാജം തുടരാവുന്നതേയുള്ളൂ താനും. അത് അങ്ങനെ ആയിരുന്നിട്ടുമുണ്ട്. ഇനി അങ്ങനെതന്നെ ആയിരിക്കുകയും ചെയ്യും.)

ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്ന പ്രത്യയ ശാസ്ത്രം എന്റെ ലളിതയുക്തികളുമായി വളരെ വേഗം ഇണങ്ങും വിധമുള്ളതാണെന്ന് നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇസ്ലാമിന്റെ അധ്യാപനങ്ങളിലൂടെയാണ് ഞാൻ ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയുന്നത്. തീർച്ചയായും ഞാൻ ഒരു മുസ്ലിം കുടുംബത്തിലെ അംഗമാണ്. എന്റെ യുക്തിയെ അത് സ്വാധീനിച്ചിരിക്കാം. ഞാൻ ഇടപെഴകിയവരിലൂടെ, ഞാൻ പഠിച്ച മതപാഠ പുസ്തകങ്ങളിലൂ‍ടെ ഒക്കെ അത് അങ്ങനെ ആയിരിക്കാം. ഒരു യുക്തിവാദിയെ സംബന്ധിച്ചും ഇവയൊക്കെ അയാളെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ തന്നെ. ഒരുപക്ഷേ ഒരാൾ ജനിച്ച മതത്തിലെ അനാചാരങ്ങളും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും അയാളെ സ്വാധീനിക്കാം. അയാളുടെ കൂട്ടുകാർ, അയാൾ വായിക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ.. അങ്ങനെ ഒരാളെ യുക്തിവാദി ആക്കുന്നതിലും നിലനിർത്തുന്നതിലും സാഹചര്യങ്ങൾക്കും പങ്കുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. ഇവിടെ ചില ആളുകളെ യുക്തിവാദി ആക്കാൻ സഹായിച്ചത് ഗൾഫിൽ അവർക്കുണ്ടയ ‘തിക്താനുഭവങ്ങളാണെന്നൊക്കെ’ ചില കമന്റുകൾ വായിക്കാനും ഇടയായി. ഒരു വിശ്വാസിയുടെ വിശ്വാസം പൂർണ്ണമായിരുന്നാൽ ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കില്ല. വിശ്വസിക്കുക എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ ഗുണഗണങ്ങളിലും കൂടി വിശ്വസിക്കുകയാണ്. ദൈവം ഉണ്ടെന്നു വിശ്വസിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ദൈവത്തിന്റെ ഗുണഗണങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുവാൻ പ്രയാസം ഉണ്ടാവേണ്ടതില്ല. ചിലയാളുകൾ ദൈവത്തിന്റെ ഗുണഗണങ്ങളിലൂടെയാണ് ദൈവം ഉണ്ടെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നത്. രണ്ടു രീതികളിലും ദൈവത്തിന്റെ ഗുണഗണങ്ങളിലുള്ള വിശ്വാസം പരമപ്രധാനമാണ്. ഇതില്ലാത്ത വിശ്വാസികൾ പക്വത ആർജ്ജിക്കാത്ത വിശ്വാസികളാണ്. അവർ ചോദിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും ദൈവം എന്തുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ചെയ്തു? അങ്ങനെ ചെയ്തു? അങ്ങനെയങ്ങനെ..

ഇസ്ലാമിനെ സംബന്ധിച്ച് ഇസ്ലാം അതിന്റെ വിശ്വാസികളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു വലിയ വൃക്ഷമായി വളരുന്നത് ‘ഏകദൈവ വിശ്വാസം’ എന്ന അതിന്റെ തായ്‌വേരിൽ നിന്നുകൊണ്ടാണ്. പ്രവാചകത്വം അതിന്റെ യുക്തിസഹമായ മറുപടിയുമാകുന്നു. ഏകദൈവത്വത്തിലും പ്രവാചകത്വത്തിലും വിശ്വസിച്ചുകഴിയുന്ന ഒരു ഇസ്ലാം മത വിശ്വാസിക്ക് പിന്നെ പ്രവാചകൻ പറയുന്നതിലും വിശ്വസിക്കുന്നതിന് പ്രയാസമുണ്ടാവുന്നില്ല. സ്വർഗ നരകങ്ങളുണ്ട് എന്ന ദൈവത്തിന്റെ വെളിപാടുകൾ പ്രവാചകൻ പറയുന്നു. ദൈവത്തിലും പ്രവാചകനിലും വിശ്വസിച്ച എനിക്ക് സ്വർഗ നരകങ്ങൾ ഉണ്ടോ എന്ന് ചിന്തിക്കുവാൻ ‘ഇറക്കുമതി ചെയ്ത‘ മറ്റൊരു യുക്തി ചിന്ത വേണ്ടി വരുന്നില്ല.

(അവിശ്വാസികളുമായി വിശ്വാസികൾ സംവാദത്തിൽ ഏർപ്പെടുവാൻ മടിക്കുന്നതിനുള്ള കാരണം എനിക്കിപ്പോൾ മനസ്സിലാകുന്നു. അവിശ്വാസിയുടെ ഒരു കൊച്ചു ചോദ്യത്തിന് നാലുപുറത്തിൽ കവിയാത്ത എസ്സേ എഴുതേണ്ടി വരുന്നു വിശ്വാസി. വിശ്വാസിയുടേതായിരുന്നു ഈ ചോദ്യമെങ്കിൽ കഴിഞ്ഞ ഖണ്ഡികയിൽ അവസാനമെഴുതിയ ഒരൊറ്റ വാചകം മതിയാകുമായിരുന്നു ഉത്തരമായിട്ട്.)

ഒരു ഇസ്ലാം മത വിശ്വാസിയുടെ ദൈവ സങ്കല്പം ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആയിരിക്കെ അപ്പൂട്ടൻ ചോദിക്കുന്നു: “ലോകം മുഴുവൻ ഈ സന്ദേശം എത്തിക്കണം എന്ന നിർബന്ധം ദൈവത്തിനില്ലേ?“ എന്ന്.

അറിയില്ല അപ്പൂട്ടാ അറിയില്ല. എന്തുകൊണ്ടാണ് ആളുകൾ എല്ലാവരും ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കാത്തതെന്ന് അറിയില്ല. പക്ഷേ അത് ദൈവത്തിനറിയാം. ദൈവത്തിനു മാത്രമാണ് അത് അറിയാവുന്നത്. അവനാണ് ഏറ്റവും വലിയ യുക്തിമാൻ..

ചോദിക്കുന്നു: >>>>>“ഇതേ അർത്ഥത്തിലുള്ള കമന്റുകൾ പലയിടത്തും കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌. പ്രബോധനം എത്താത്തതുമൂലം അവിശ്വാസികളായി (അല്ലെങ്കിൽ അധർമ്മികളായി) തുടരുന്നവരെ ദൈവം നരകത്തിലേക്കയക്കില്ല എന്ന് (എന്തായാലും സ്വർഗ്ഗത്തിലെത്തില്ല, പിന്നെ എവിടെ പോകും എന്നറിയില്ല?<<<<

അറിയില്ല അപ്പൂട്ടാ അറിയില്ല. സ്വർഗത്തിൽ പോകുമോ, നരകത്തിൽ പോകുമോ, അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലും സെറ്റ് അപ് ഉണ്ടോ? അറിയില്ല. ഒന്നറിയാം, ജഗന്നിയന്താവായ ആ തമ്പുരാന് ഈ പ്രപഞ്ചം ഇങ്ങനെയൊക്കെ സൃഷ്ടിക്കാമെങ്കിൽ, ഇങ്ങനെയൊക്കെ പരിപാലിക്കാൻ അറിയാമെങ്കിൽ ഈ പ്രശ്നത്തിന് ഉത്തരം കാണാനും അറിയാം.

അപ്പൂട്ടൻ ഉൾപ്പടെ ഉള്ള ചില അവിശ്വാസി യുക്തിവാദികളുടെ ഒരുതരം വിചാരത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ് ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങൾ. അവർ വിചാരിക്കുന്നത് അവർ മാത്രമാണ് ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങൾ സ്വയം ചോദിക്കുന്നത് എന്നാണ്. ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതിനെ ഇസ്ലാം വെറുക്കുകയോ എതിർക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. ഒരു വിശ്വാസിയും ഇത്തരം ചിന്തകളിലൂടെ കടന്നുപോകാതെയുമിരിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ അവൻ എല്ലാം ദൈവത്തിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നു. വിശ്വാസിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ ഇതിന്റെ യഥാർത്ഥ്യം. ദൈവത്തിനറിയാം അവനാണ് യുക്തിമാൻ. ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഇസ്ലാം മതവിശ്വാസി ഇത്തരം ചിന്തകൾക്കൊടുവിൽ സ്വയം പറയും.. “അല്ലാഹു അഅ’ലം”- അല്ലാഹുവാണ് ഏറ്റവും അറിയുന്നവൻ.. സ്വർഗ നരകങ്ങൾക്ക് ഉടയവൻ.. അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ നരകത്തിലും..

ഇത്രമാത്രമാത്രമല്ല എനിക്ക് പറയാനുള്ളത്. വിശ്വാസം വളരെ വിശാലമായ ഒരു മേഖലയാണെന്നാണ് എന്റെ പക്ഷം. ഒരു വിശ്വാസിയുടെ മനസ്സ് അവിശ്വാസിയുടെ അത്രയും സങ്കീർണമായിരിക്കില്ല. പക്ഷേ വിശാലമായിരിക്കും. പ്രശ്നങ്ങളിൽ ദൈവയുക്തിയുടെ വിശാലതകളിലേക്ക അയാൾ പറന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും. ദൈവത്തിന്റെ യുക്തിക്കാകട്ടെ അതിരുകളില്ലതാനും..

മുസ്ലിം വനിതാ സമ്മേളനം - ഒരു മാധ്യമ തിരസ്കാരത്തിന്റെ കഥ

2010-03-16T12:04:00.000-07:00

മുസ്ലിംസ്ത്രീയെപ്പറ്റി എപ്പോഴും വ്യാകുലപ്പെടുന്ന മാധ്യമങ്ങൾ മുസ്ലിം വനിതകൾ നടത്തിയ ഒരു മഹാസമ്മേളനത്തെ വാർത്തയുടെ അടുക്കളകളിൽ തള്ളിയത് എന്തിന്? അറിയാനുള്ള അവകാശം മനുഷ്യാവകാശം തന്നെയാണ്. വാർത്താ മാധ്യമങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് അറിയേണ്ട വാർത്തകളെ അവഗണിക്കുന്നതും ‘അമക്കുന്നതും’ അവകാശ നിഷേധമാണ്. മാധ്യമങ്ങളുടെ കാപട്യം വിളിച്ചോതുന്ന ലേഖനം. ‘മാധ്യമം - പെൺ പതിപ്പി’ൽ നിന്നും.
സഫാനഗർ വനിതാ സമ്മേളനത്തെ മാധ്യമങ്ങൾ അവഗണിച്ചതെന്തിന്?

ഭായിയുടെ കമന്റുകൾ - ഒരു കമന്റ് നിരൂപണം

2010-02-08T09:34:00.000-08:00

നിങ്ങൾക്കറിയുമോ.. ഈ ഭായിയുണ്ടല്ലോ ഈ ഭായി.. ഹ! നമ്മുടെ ബ്ലോഗർ ഭായീന്ന്. ‘ഞാനൊരു വലിയ സംഭവമൊന്നുമല്ലെങ്കിലും ഭയങ്കര സംഭവമല്ല‘എന്ന് അയാളുടെ പ്രൊഫൈലിൽ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും മഹാ സംഭവമാണ് കേട്ടോ. വെറും ഒന്നൊന്നര സംഭവമൊന്നുമല്ല. രണ്ടായിരത്തി ഒന്നിലെ ഒരു മഹാ സംഭവത്തിന്റെ അത്രേം വരും. അതെ, ആ ഡബ്ല്യൂ ടി സി ഓ ആർ ഡബ്ല്യൂ എക്സ് (രണ്ടു മൂന്ന് അക്ഷരങ്ങൾ കൂടുതൽ ഇരിക്കട്ടെ. ചുമ്മാ എന്തിനാ പോലീസുകാരുടെ ചെലവിൽ ഫേമസ് ആകുന്നത് അല്ലേ?) അതിയാന്റെ സൈഡ് വ്യൂ കണ്ടിട്ട് ‘ ബാബു ആന്റണി’യൊക്കെ ബൂലോകത്തുണ്ടോ‘ എന്ന് വർണ്ണ്യത്തിൽ ആശങ്കിച്ചിരുന്നു പണ്ട്. അത്തരുണത്തിൽ ആശങ്കിച്ചു നിൽക്കവെ, ചെങ്ങായി തന്റെ സൈഡ് വ്യൂ മാറ്റി എലവേഷൻ എടുത്തു ഫിറ്റുചെയ്തു. ഇപ്പോൾ കണ്ടാൽ ഏതോ അമ്പലത്തിലെ എമ്പ്രാന്തിരിയെപ്പോലെ തോന്നും.

പുള്ളിക്കാരന്റെ പ്രൊഫൈൽ വായിച്ചാലോ ‘അമ്മേണ പെറ്റ തള്ള സഹിക്കില്ല’.

“ചിരിക്കാനായി മലയാള ഭാഷ കൊണ്ട് പരമാവധി അഭ്യാസങള്‍ ഞാന്‍ ഇവിടെ കാണീക്കും....

നിങള്‍ ചിരിച്ചാല്‍ എനിക്കും സന്തോഷം നിങള്‍ക്കും സന്തോഷം.... “ എന്നൊക്കെ വെച്ചു കീച്ചിയിരിക്കുവല്ലിയോ.

ഒന്നു പോടാ ഉവ്വേ,, നിന്റെ ഒരഭ്യാസം, എന്നാങ്കി നീ എന്നെ ചിരിപ്പിക്കുന്നതൊന്നു കാണണം എന്നു കരുതിയാ അങ്ങേരുടെ ‘അറബിമാഡത്തിനൊരു പ്രസന്റേഷൻ’ വായിക്കാനിരുന്നെ. അവസാനം എന്റെ ചിരി കണ്ടുമ്മെച്ച് ആസ്ത്മ കൂടിയതാണെന്നു തെറ്റിദ്ധരിച്ച ഭാര്യ നെലവിളിച്ച് ആൾക്കാരെക്കൂട്ടിയതിനു ശേഷമല്ലിയോ ചിരി നിന്നെ.

ഈ ഭായീടെ ചെല കമന്റുകളാണ് കേട്ടോ പോസ്റ്റുകളേക്കാൾ കേമം. കമന്റുകൾ ഇങ്ങനെ വാരിക്കോരിക്കൊടുക്കുന്ന ഒരു ദാനശീലനായ ബ്ലോഗറെ വേറെ ഏത് ബൂലോകത്ത് കിട്ടും? എനിക്കു തോന്നുന്നില്ല. കോനുമഠം എന്ന പേരുകേട്ട ദാനശീലനായ ദാരുശില്പത്തെ പ്രതിഷ്ഠിക്കാത്ത കമന്റുപത്തായങ്ങൾ ബൂലോകത്ത് കുറയുമായിരിക്കും. പക്ഷെ, ഭായിയുടെ കാര്യത്തിൽ അയാളുടെ കമന്റുകളുടെ എണ്ണത്തിലല്ല ഭായിയെ എണ്ണപ്പെട്ടവനായിട്ട് ഞാൻ കണക്കിലെടുക്കുന്നത്. പിന്നെയോ? കമന്റുകളിലെ ഊഷ്മളതയിലും മാംസളതയിലും ബഹുസ്വരതയിലും മുന്നിട്ടു നിൽക്കുന്നു ഭായി.

“പൊന്നുഭായീ.. നീ മഹാ പർവതം..

കണ്ണിനെത്താത്ത ദൂരത്തുയർന്നു നിൽക്കുന്നു നീ“

എന്നൊരു പാരഡിക്കവിതയുടെ ഈരടികൾ ഞാൻ ഇത്തരുണത്തിൽ ഓർത്തുപോവുകയാണ്.

ഇവിടെ ബൂലോകം ഓൺലൈൻ സകല വാർദാൻ ഐറ്റങ്ങൾക്കും അവാർഡ് ഏർപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും മികച്ച കമന്റർമാരെ തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ ഒരു വോട്ടെടുപ്പ് നടത്തിയോ? അതിനെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോൾ കമന്റിയാൽ കൂടിപ്പോകും അതുകൊണ്ട് മിണ്ടുന്നില്ല. എന്നുവെച്ച് എന്നും മിണ്ടാതിരുന്നുകളയുമെന്നും ബൂ. ഓ. വിചാരിക്കുകയും വേണ്ട!.

കമന്റൊഴുക്കുകളുടെ ആദ്യ പകുതിയിൽ തന്നെ ഭായിയെ നിങ്ങൾക്ക് കണ്ടെത്താനാവും. മിക്കപ്പോഴും പത്താമനായോ, പത്തു കമന്റുപോലും കിട്ടാത്ത പോസ്റ്റുകളിൽ മൂന്നാമനായോ ഭായി ഉണ്ടാവുമെന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പിക്കാം. ബൂലോകത്തിറങ്ങുന്ന നൂറുകമന്റുകളിൽ മൂന്നെണ്ണം ഭായിയുടേതായിരിക്കുമെന്ന് ഒരു സർവ്വേ ഫലം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. വിവാദപോസ്റ്റുകളിൽ ഭായിയെ അപൂർവ്വമായേ കാണാനാവൂ. ഇതിന് അപവാദമായത് ഒരിക്കൽ ചിത്രകാരന്റെ ഒരു പോസ്റ്റിൽ ഭായിയെ കാണാനായതാണ്.

“രാജ്യദ്രോഹത്തിന്റെ വിഷവിത്തുകൾ” എന്ന പോസ്റ്റ് വായിച്ച് ഡിസംബർ 14നു വെളുപ്പാൻ‌കാലത്തെ 9.10ന് പല്ല്ലുപോലും തേക്കാതെ ഭായി എഴുതി:

“100% യോജിക്കുന്നു!“

ചിത്രകാരൻപോസ്റ്റുകളെപ്പറ്റി നിലനിൽക്കുന്ന സകല സങ്കൽ‌പ്പങ്ങളെയും അട്ടിമറിക്കാൻ പോന്നതായിരുന്നു ഭായിയുടെ ശതമാനക്കണക്കിലുള്ള ആ ഗർജ്ജനങ്ങൾ. ചിത്രകാരനുപോലും യോജിക്കാനാവാത്ത വസ്തുതകളുടെ നിരത്തലുകളിൽ ഭായി എങ്ങനെ 100 ശതമാനം യോജിക്കും എന്ന് കണ്ടവർ കണ്ടവർ സംശയിച്ചിരിക്കാം. എന്നാൽ ഭായിയുടെ നിഷ്കളങ്കത്തവും ബൂലോകത്തോടുള്ള സ്നേഹവുമായിരുന്നു അതിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നത് എന്ന് ആർക്കും മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.

അപ്പോൾ അതാണ് ഭായി. ഒരാളുടെ വ്യക്തിത്വം ഒരിക്കലും നമുക്ക് അയാളുടെ പോസ്റ്റിൽ നിന്ന് അളക്കാനാവില്ല. കമന്റുകളാണ് ബൂലോക ജീവികളെ നിർണ്ണയിക്കുന്നതും നയിക്കുന്നതും.

ഭായീടെ ഏറ്റവും പുതിയ മറ്റൊരു കമന്റ് നോക്കൂ.

ഭായി said...

“ഇല്ല സ്വയം തളരില്ല

ആരും തളര്‍ത്താനൊട്ട് കഴിയില്ല..ആരും തളര്‍ത്താനൊട്ട് കഴിയില്ല..“

സുനിൽ പണിക്കരുടെ ഒരു കവിതക്കിട്ട കമന്റ്റാണ് മുകളിൽ കണ്ടത്. ഇതു തന്നെയാണ് ഭായിയുടെ പ്രകൃതം. ഭായി 100 ശതമാനം ഒരു നിഷ്കളങ്ക ബ്ലോഗറാണ്. സുനിൽ പണിക്കരുടെ കവിതകളിൽ നിന്ന് സ്വന്തം സ്വത്വത്തെ കണ്ടെത്തുകയും പുറം ലോകത്തോട് അത് വിളംബരം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന ഭായി കവിതാസ്വാ‍ദകർക്കെല്ലാം ഒരു മാതൃകയാണ്. ചെറുപ്പംതൊട്ടേ നല്ല കവിതകൾ വായിക്കുമായിരുന്നെങ്കിൽ ഭായിക്ക് ഈ ഗതി വരില്ലായിരുന്നു എന്നു വിലപിക്കുന്നവരും ഇല്ലാതില്ല.

ചില നർമ്മ പോസ്റ്റൂകൾ വായിച്ച് ഭായി ആത്മാർത്ഥമായി ചിരിക്കുന്നത് നാം കണ്ടതാണ്. തന്നെ ദത്തെടുക്കുവാനുള്ള ആഹ്വാനവുമായാണ് ഭായി വാഴക്കോടന്റെ “നർമ്മാസ് മിമിക്സ് പരേഡ് – വേദി ഒന്നി“-നെ വരവേൽക്കുന്നത്.

സുനില്‍ ഭായി said...

“ഇപ്പോഴാണ് ഇതൊക്കെ കാണുന്നത്...
വാഴ ഒരു ബൂ ലോക സംഭവം തന്നെയാ കേട്ടോ...
അയ്യോ..എന്നെയങ് ദത്തെട്.:-) “

ഇന്നും വാഴക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പോകേണ്ടി വന്നാ‍ൽ ‘വേദി ഒന്നിൽ’ ഞെക്കി, മൌസ് ഉരുട്ടി താഴെവന്ന് ഈ കമന്റുകണ്ട് ചിരിക്കാറുണ്ട് ഈയുള്ളവൻ. ‘എന്നെയങ്ങ് ദത്തെട്’ എന്ന വാചകവും അതിന് കമ്മലു ചാർത്തിയതുപോലെയൊരു സ്മൈലിയും കമന്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിൽ എന്നും മിന്നിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഒരു പക്ഷേ അന്ന് വാഴയുടെ പോസ്റ്റ് പോലും വിസ്മൃതിയിൽ ആണ്ടുപോയേക്കാം.

“പൊന്നുഭായീ.. നീ മഹാ പർവതം..

കണ്ണിനെത്താത്ത ദൂരത്തുയർന്നു നിൽക്കുന്നു നീ“

ആസ്വാദനം ഒരു കലയാണ്. മാലിന്യമുക്തമായ ഒരു മനസ്സിനുമാത്രമേ അത് സാധ്യമാകൂ. ചിത്രകാരന്മാരുടേയും ചാണക്യന്മാരുടേയും പോസ്റ്റുകൾ ചിന്തകന്മാർക്കും പള്ളിക്കുളങ്ങൾക്കും ആസ്വദിക്കാനാവുന്നത് മാലിന്യമുക്തമായ ഈ മനസ്സുള്ളതുകൊണ്ടാണ്. ഇവിടെ ഭായിയുടെ ഔന്നത്യവും നാം മനസ്സിലാക്കാതെ പോകരുത്. എന്റെ തന്നെ “മുരളീധരന്റെതൊലിക്കട്ടി” എന്ന പോസ്റ്റിൽ ഭായി അർമാദിച്ചുകൊണ്ടും ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടും നവംബറിലെ ഒരു രാത്രിയിൽ ഇങ്ങനെയെഴുതി:

“അടിപൊളി! ഇടിപൊളി!കടിപൊളി!
തകര്‍ത്തു പള്ളീ....സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു!
ഇതിന്റെ ഒരോ കോഫിയെടുത്ത് ദുഖാത്മാക്കള്‍ക്ക് വിതരണം ചെയ്യണം ദുഖം വരുംബോള്‍ ഇത് വായിച്ചാല്‍ ദുഖം പംബയല്ല പെസഫിക്കും കടക്കും!“

ഇതിൽ ‘കടിപൊളി’ എന്നാൽ എന്താണെന്ന് ഇനി തിരയാത്ത ഗൂഗിളുകളില്ല, വിക്കി പീഡിയകളില്ല. മലയാള ഭാഷക്ക് പുതുമുഖങ്ങളെ സമ്മാനിക്കുന്ന അത്യുദാത്തനായ സംവിധായകനെയാണ് ഞാൻ ഭായിയിൽ ദർശിക്കുന്നത്.

ഭായിയുടെ മാസ്റ്റർ പീസുകളായ “മലപ്പുറം സിനിമകളും“ തിരോന്തരം സിനിമകളും” സമന്വയിപ്പിച്ച് ആരോ അയച്ച ഒരു മെയിൽ കിട്ടിയപ്പോഴാണ് ഭായിയെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുന്നത്. എന്തോ, ഭായിയെ ഇപ്പോൾ അങ്ങനെയിങ്ങനെ ഭൂലോകത്ത് കാണാനില്ല. അപൂർവമായി മാത്രം വന്നുപോകുന്നു ആ മഹാനായ കമന്റേറ്റർ..

നിങ്ങളിലാരെങ്കിലും പുള്ളിയെ കാണുകയാണെങ്കിൽ ഈ പള്ളി തിരക്കിയതായി പറയുക.

“പൊന്നുഭായീ.. നീ മഹാ പർവതം..

കണ്ണിനെത്താത്ത ദൂരത്തുയർന്നു നിൽക്കുന്നു നീ“

മരണാക്ഷരങ്ങൾ

2010-02-01T10:36:00.000-08:00

പത്രം വായിച്ചിട്ടേറെയായി.

ബൂലോകത്തിത്തിരി കാറ്റുകൊള്ളും. കിടന്നുറങ്ങും.

പത്രം വരുത്തിയിട്ടേറെയായി..

ചരമക്കോളങ്ങൾക്കു വലതു വശം ചേർന്ന്

ഇപ്പോഴുമുണ്ടോ പാമ്പുകടിയേറ്റ് മരിച്ചൊരാൾ?
ഭാര്യയെ കഴുത്തു ഞെരിച്ചു കൊന്ന മറ്റൊരാൾ?
‍എന്നിട്ടും കലിതീരാതെ ആത്മാഹൂതി ചെയ്ത വേറൊരാൾ?
റെയിലില്‍ തീവണ്ടി ഒച്ചക്കു കാതോര്‍ത്തു കിടന്ന കാമുകൻ
‍പത്രത്തിന്റെ സെമിത്തേരിയിലുണ്ടോ
ചെറു കോളങ്ങളിലേക്കൊതുങ്ങിയ മന്ദഹാസങ്ങൾ
ബ്രാക്കറ്റില്‍ തളഞ്ഞു പോയ ആയുസ്സുകൾ
‍കുറു വരികളിലൊതുക്കിയ ജീവിതങ്ങൾ
‍പിറ്റേ ദിവസം ചരമക്കോളവും മരിക്കും
അടിയന്തിരത്തിനുസന്തപ്ത കുടുംബാംഗങ്ങൾ
അതിന്മേൽ ഇലയിട്ടുണ്ണും.
ഉച്ചിഷ്ടങ്ങള്‍ക്കു താഴെമന്ദഹാസങ്ങളില്‍
കാക്കകൾ കാഷ്ടിച്ചു വെക്കും
തെമ്മാടിക്കുഴിയിൽ പരേതന്‍ അട്ടഹസിക്കും.
പിന്നെ പൾപ്പായരഞ്ഞ് പുനര്‍ജ്ജനിക്കുമ്പോൾ
പാമ്പുകടിയേറ്റു മരിച്ചൊരാൾ
ആത്മഹത്യ ചെയ്ത മറ്റൊരാൾ
ഒക്കെയും ഒപ്പം പുനര്‍ജ്ജനിക്കുന്നു..

ഇസ്ലാമിലെ ചാക്കു കെട്ടുകൾ.

2010-01-11T11:07:00.000-08:00

ഇസ്ലാമിനെ “ അക്ഷരം പ്രതി“ നടപ്പാക്കാൻ തുനിഞ്ഞിറങ്ങിയ ആളുകൾ അതിന്റെ ആശയത്തെയും അത് ലക്ഷ്യംവെക്കുന്ന വിമോചന പാതയെയും കൈവെടിയുകയും വെറും ചിഹ്നങ്ങളിലൂടെ അതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തതിന്റെ ഫലമായാണ് താലിബാനിസങ്ങളും സി. കെ ബാബു പറഞ്ഞപോലെ ‘ചാക്കു കെട്ടുകളും’ ഉണ്ടായിത്തീർന്നത്.

ഇസ്ലാമിക ചരിത്രത്തിൽ സ്ത്രീ എന്തായിരുന്നു എന്ന് കേട്ടാൽ അതറിയാത്തവർ ഒരുപക്ഷേ അത്ഭുതപ്പെട്ടേക്കും. ചിലകാര്യങ്ങൾ ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കട്ടെ.

ഖുർ‌ആൻ അതിരൂക്ഷമായി ആക്ഷേപിച്ച അക്രമിയായ ഭരണാധികാരി ഫിർ‌ഔനെതിരെ നിലയുറപ്പിച്ച ധീരരായ വിപ്ലവകാരികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയയാണ് ആസിയ ബീവി. അവർ അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ പ്രവാചകൻ മൂസയെ പിന്തുണച്ചു. വിശുദ്ധ ഖുർ‌ആൻ അവരെ മുഴുവൻ വിശ്വാസികൾക്കുമുള്ള ഉത്തമ മാതൃകയായാണ് പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്.
സുലൈമാൻ നബിയുടെ കാലത്തെ യമനിലെ ബിൽഖീസ് രാജ്ഞിയെ വളരെ വിവേകവും പക്വതയുമുള്ള ഭരണാധികാരിയായാണ് ഖുർ‌ആൻ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്.
മുഹമ്മദ് നബിയിൽ ആദ്യം വിശ്വസിച്ച് ഇസ്ലാം സ്വീകരിച്ചത് ഖദീജ ബീവിയാണ്. അവർ മരണം വരെ പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദിന് താങ്ങും തണലുമായി നിലകൊണ്ടു.
ഇസ്ലാമിലെ ആദ്യത്തെ രക്തസാക്ഷി സുമയ്യ എന്ന ധീര വനിതയാണ്.
പ്രവാചകചര്യയുടെ പ്രധാന അവലംബങ്ങളിൽ ഒന്ന് ഹസ്രത്ത് ആയിഷയാണ്. അവർ രണ്ടായിരത്തിലേറെ ഹദീസുകൾ നിവേദനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അഥവാ ധാരാളം സ്ത്രീകളെയും പുരുഷന്മാരെയും പ്രവാചക ചര്യ പഠിപ്പിച്ചു. എഴുന്നൂറിലേറെ സ്വഹാബി വനിതകൾ ഹദീസ് നിവേദനം ചെയ്യുകവഴി ഒട്ടേറെ ആളുകളുടെ അധ്യാപികമാരായി മാറി.
ഖലീഫ ഉമറിന്റെ ഭരണകാലത്ത് അങ്ങാടികളുടെ പരിശോധന ശിഫാ എന്ന സ്ത്രീയാണ് നിർവഹിച്ചിരുന്നത്.
ഉഹ്ദ് യുദ്ധത്തിൽ പല പുരുഷന്മാരും ഓടിപ്പോയെങ്കിലും ഉമ്മു അമ്മാറയെപ്പോലെയുള്ളവർ ധീരമായി പൊരുതി.
അതേ യുദ്ധത്തിലും ഖൈബർ യുദ്ധത്തിലുമെല്ലാം സ്ത്രീകൾ പരിക്കുപറ്റിയവരെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നതിൽ മുഴുകുകയുണ്ടായി.
ഖൈബർ യുദ്ധത്തിലെ രക്തസാക്ഷികളെ മറവുചെയ്യാൻ ഖബർ കുഴിച്ചിരുന്നത് സ്ത്രീകളാണ്.
യർമൂഖ് യുദ്ധത്തിൽ വാളെടുത്ത് യുദ്ധം ചെയ്തതായും രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഹസ്രത്ത് ആയിഷ ഒരു യുദ്ധം നയിക്കുകപോലുമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്.

ഗോത്ര ഘടന അതിന്റെ സകലവിധ ശാപങ്ങളോടും കൂടി നിലനിൽക്കുന്ന അഫ്ഗാൻ പോലെയുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ പുരുഷാധിപത്യവും പൌരോഹിത്യവും വളരെ വലിയ തോതിൽ പിടിമുറുക്കിയതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഇരകളാണ് അവിടുത്തെ സ്ത്രീകൾ. താലിബാനിസത്തെ പ്രമുഖ മതപണ്ഡിതരാരും തന്നെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് വസ്തുത. അതിന്റെ പടംവെച്ചിട്ടാണ് ഇസ്ലാമിന്റെ സുന്ദര മുഖത്ത് ആസിഡ് തളിക്കുവാൻ സി.കെ ബാബുവിനെപ്പോലെയുള്ളവർ ശ്രമിക്കുന്നത്. സ്ത്രീകളെ സ്കൂളിൽ അയക്കാതിരുന്ന യാഥാസ്ഥിതിക പൌരോഹിത്യം നമ്മുടെ നാട്ടിലും ഈയിടെ വരെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതു തേടി അഫ്ഗാൻ വരെ പോകേണ്ടതില്ല. ഇന്ന് മുസ്ലീം സ്ത്രീ മതത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയുന്നവളാണ്. അവൾ ആരാണെന്നും ആരായിരുന്നുവെന്നും മനസ്സിലാക്കിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ദൈവാനുഗ്രഹത്താൽ ജനുവരി 24ന് ചരിത്രമാവാൻപോകുന്ന ഒരു വലിയ വനിതാ സമ്മേളനത്തിന് കേരളം സാക്ഷിയാകും. അവൾ തന്നെ ചുവരെഴുതി, അവൾ തന്നെ അനൌണ്സ് ചെയ്ത്, അവൾതന്നെ ഊരുമുഴുക്കെ പ്രചരിപ്പിച്ച് നടത്തുന്ന സമ്മേളനം. അന്ന് അവൾ പ്രവാചകകാലത്തെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ സങ്കീർത്തനങ്ങൾ വീണ്ടും പാടും. ചാക്കുകെട്ടുകളുടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ വരുന്നവർക്ക് സ്വാഗതമോതാൻ ഞാൻ സംഘാടകനല്ല.

യു. എ. ഇ ഡ്രൈവിംഗ് ലൈസനസ്..

2009-12-26T06:39:00.000-08:00

ഞമ്മളും കണ്ടൊരു കിനാവ്.
ബല്യ ബല്യ സുൽത്താന്മാര് കാണുന്നൊരു കിനാവ്..
ബല്യ ബല്യ പാദുഷമാര് കാണുന്നൊരു കിനാവ്..
ബല്യ ബല്യ തമ്പ്രാക്കന്മാര് കാണുന്നൊരു കിനാവ്..

‘യു.എ.ഇ ഡ്രൈവിംഗ് ലൈസനസ്..’

ദാ ഇന്നലേം ഞമ്മളത് കണ്ടീക്ക്ണ് കൂട്ടരേ.
ഇന്ന് ഞമ്മക്ക് ടെസ്റ്റാണ്
ഇബ്ടെ ഷാർജേല്.
കച്ച. നട്ടുച്ചക്ക് 1 മണിക്ക്. അതോണ്ടാവാം ഇന്നലെ ബല്യ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടേ.
സ്വപ്നത്തിന്റെ പകുതീം ഞമ്മള് മറന്ന് പോയിക്ക്ണ്. ങ്കിലും പറയാ.
ഞമ്മടെ പാക്കറ്റിൽ പേഴ്സ്.. അതിന്റത്ത് ഇബ്ട്ത്ത ലൈസനസ്. അതിന്റത്ത് ഞമ്മടെ ഒടുക്കത്ത ഗ്ലാമറുള്ള പോട്ടം. പോട്ടത്തിൽ ഞമ്മട പുഞ്ചിരി.. ന്തൊരു മൊഞ്ച്.. റബ്ബേ.. ലൈസനസിനും ഞമ്മന്റെ മോറിനും.. മ്മ്മ്മ.
ലൈസനസിമ്മേ മുത്തം ബെക്കുമ്പ ദാ ഞമ്മടെ ബീടര് പാത്തുമ്മ അസൂയ പൂണ്ട് ഞമ്മളെ നോക്കണ്.
“ ബലാലെ സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഇർ‌റീ ” - ഞമ്മള് ബിട്വോ?
ഓള് സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഇട്ടു. ദാണ്ടെ പിന്നേം നോക്കുന്നു.. ഇക്കുറി ഒരു ബല്ലാത്ത നോട്ടം. പഹച്ചി!
ഞമ്മളും സീറ്റ് ബെൽറ്റിട്ടു. നടുക്കത്തേം രണ്ട് സൈഡിലേം മിറർ നേരെയാക്കി. ഇപ്പം നോക്കുമ്പം രണ്ടിലും പാത്തുമ്മ ഇല്ല. ന്നാലും ഷോൾഡറ് ചെക്ക് ചെയ്യുമ്പോ പാത്തുമ്മേക്കാണാം.. തൽക്കാലം അതു മതി. പെണ്ണുങ്ങളായേനക്കൊണ്ട് അഹങ്കാരം പാടില്ല.
വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. ഒരു എരപ്പിക്കലൊക്കെ എരപ്പിച്ച് ‘R‘-ൽ ഇട്ട് ഒരു പിടിപിടിച്ച് 'D' യിലിട്ട് ഒരു എടുപ്പങ്ങട്ടെടുത്തു..
“ യാ റബ്ബുൽ ആലമീൻ” - പാത്തുമ്മ പേടിച്ചു പോയി.. ഹിഹി.
“അള്ളാഹൂ അള്ളാ..” സമി യൂസഫിന്റെ പാട്ടിന്റെ ബാക്കി ഞമ്മളും പാടി..
പാത്തുമ്മാ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.. :D :D :D

കൊച്ചു കൊച്ചു വഴികളിലൂടെ ഞമ്മളും പാത്തുമ്മായും പത്രാസുകാട്ടി പോയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു.
“ ഇക്കാക്കാ ദാ ഇത് വയി പുവ്വാം” - പാത്തുമ്മാ പറഞ്ഞ്.
“ ജ്ജ് മുണ്ടിപ്പോകര്ത്. അന്റേം ഈ വണ്ടീന്റേം വളയം എങ്ങനെ പുടിക്കണന്ന് ജ്ജ് ന്നെ പഠിപ്പിക്കണ്ടാ..” ഞമ്മള് ചിരിച്ച്.. പാത്തുമ്മേം ചിരിച്ച്..

അങ്ങന ഞമ്മള് ബണ്ടി ഓടിച്ചോടിച്ച് ബല്യ ഒരു റോട്ടിലെത്തി. ഇത്തിരി തിരക്കാര്ന്നെങ്കിലും ഞമ്മളെക്കണ്ട് ലക്സസും ബിയെംഡബ്ല്യൂം റേഞ്ച് റോവറുമൊക്കെ വയിമാറിത്തന്ന്. അപ്പം ഞമ്മടെ കാറിന്റുള്ളില് FM 96.7-ൽ നിന്ന് മമ്മൂക്കാന്റെ പടത്തിലെ പാട്ട്
“ ദാദാ സാഹിബ് വരുന്നേ വയി മാറിക്കോ..”
ഞമ്മള് കൊറച്ചുംകൂടി എയറ് മോളോട്ട് പിടിച്ച്.
പാട്ടും കേട്ടു കേട്ട് ഞമ്മള് കൊറേം ദൂരം എത്തീപ്പൊ വണ്ടികളൊന്നും കാണാണ്ടായി. ബന്ദ് ദിനത്തിലെ കോയിക്കോട് - പരപ്പനങ്ങാടി റൂട്ടുപോലെ ആരുമില്ലാണ്ട് കിടക്ക്ന്ന് ഒരു നാലുവരിപ്പാത. ഞമ്മള് അതിൽ S ഓടിച്ച് കളിച്ച്.
ഷോൾഡർ നോക്കീല,
സൈഡ് മിറർ നോക്കീല,
സെന്ററും നോക്കീല.
അങ്ങനെ S ഓടിച്ച് S ഓടിച്ച് സകല കലിപ്പും തീർത്ത്.
അങ്ങനെ ഞമ്മളും ന്റെ പാത്തുമ്മേം കൂടേ കൊറേ നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോ ഒരു വലിയ നഗരത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്ന്. അപ്പോൾ ഏതാണ്ട് ലാത്രിയാര്ന്ന്. ബല്യ ഒരു കൊട്ടാരത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഞമ്മടെ കാറ് പാർക്ക് ചെയ്ത്. ഞമ്മള് ഞമ്മടെ വാഹനത്തെ ഒന്നു നോക്കി..
“പടച്ചോനേ.. റോൾസ് റോയിസ്..”
ബല്യ ടവറുകൾടെ മോളിൽ ആകാശത്ത് പൂത്തിരികൾ കത്തി. വല്യ വെടിക്കെട്ടുകളുടെ ഒച്ച കേട്ട്.
ഓരോ പൂത്തിരി കത്തുമ്പഴും പാത്തുമ്മാ ഞമ്മളെ വിളിച്ച് കാണിച്ച് പറഞ്ഞ്
“ ഹായ് ഇക്കാക്കാ എന്ത് രസം”
ന്റെ പാത്തുമ്മാന്റെ മുഖം പ്രകാശത്തിൽ മിന്നി.
ഓൾടെ കരിംകണ്ണിൽ പൂത്തിരികൾ പിന്നേം കത്തി..
ഓള് ആകാശത്തേക്കും ഞമ്മള് ഓൾടെ മുഖത്തേക്കും അങ്ങനെ നോക്കി നിന്നു..
അങ്ങനെ നോക്കിനിന്ന് നോക്കി നിന്ന് നേരം കുറേ കയിഞ്ഞീല..
ഓള് ചായേം കൊണ്ട് വന്നു നിന്ന് ചോദിച്ച്: ഇക്കാക്കാ ഇന്ന് ടെസ്റ്റിനു പോണ്ടേ?
“റോൾസ് റോയ്സ്” - ഞാമ്പറഞ്ഞ്.
“ എന്തു റോയ്സ്?” - ഓള് ചോയിച്ച്.
“റോൾസ് റോയ്സ്” - ഞാമ്പിന്നീം പറഞ്ഞ്.
“ കെടന്ന് പിച്ചും പേയും പറയാണ്ട് ടെസ്റ്റിനു പോകാൻ നോക്കീന് മനുഷ്യാ”
അപ്പം ഞമ്മള് മൊത്തത്തിലൊണർന്ന്.
ഇനിക്കാണെങ്കി ഹാളറാത്ത് കൊണ്ട്!.
ഓള് ആണ്ടെ ചായേങ്കൊണ്ടിക്കണ്.
“ഹലാക്കാക്കാനക്കൊണ്ട് അന്റെ ഒരു ചായ. കിനാവിലെങ്കിലും ഒന്നു വണ്ടിയോടിക്കാൻ ഇയ്യ് ഞമ്മളെ സമ്മതിക്കൂലാല്ലേ പാത്തൂ. ഞ്ഞി ആരാൺ‌ടീ ട്രാഫിക് പോലീസാ?“
ഓൾടെ മൊകം കറ്ത്ത്. അപ്പം ഞമ്മക്കും സങ്കടായി.
ഞാമ്പറഞ്ഞ് : “ ന്റെ പാത്തൂ.. ചായ തര്ന്നേന് മുന്നേ അനക്ക് ചോയിച്ചൂടേ ഞമ്മള് സ്വപ്നത്തിലാണോന്ന്, മുത്തേ?”
ഓള് ചിരിച്ച്,
ഞമ്മള് ചുമ്മാ ചിരിച്ച്.
******************************************************************************************************************************

തീവ്രവാദകാലത്തെ വായനകൾ..

2009-12-16T10:40:00.000-08:00

കടന്നുപോകുന്ന കാലത്തെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും എഴുതാതിരിക്കുന്നത് ശരിയല്ലായിരിക്കാം.
പക്ഷേ ഒന്നും എഴുതാതിരിക്കുന്നതാവും നല്ലത്. പക്ഷേ എഴുതാനും വായിക്കാനും പഠിച്ചുപോയി. എന്തു ചെയ്യാം.
ഞാൻ എന്റെ ചുറ്റുപാടുമുള്ള ഒരുപാട് ആൾക്കാരെ കാണുന്നു. മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ, മരം കയറ്റക്കാർ, കയറു പിരിക്കുന്നവർ, ചുമ്മാ ചീട്ടുകളിച്ച് സമയം കളയുന്നവർ. പശുവിനെ വളർത്തുന്നവർ. എഴുതാനും വായിക്കാനും അറിയാമെങ്കിലും അല്ലലില്ലാതെ ആരെയും അലോസരപ്പെടുത്താതെ അവനവന്റെ പാടേ വിധിയേ എന്നു ചൊല്ലി ജീവിച്ചു പോകുന്നു മിക്കവരും .
മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ രാവിലെ ആകുമ്പോൾ കടലിലോ കായലിലോ പോകുന്നു. മീൻ പിടിക്കുന്നു. നാട്ടുവിശേഷങ്ങൾ പറയുന്നു. വല മാട്ടുന്നു. വൈകും നേരം ജംഗ്ഷനിൽ വന്ന് സൊറ പറയുന്നു. വീട്ടിൽ ചെന്ന് അത്താഴം കഴിക്കുന്നു. ഭാര്യയോടും കുട്ടികളോടുമൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ഉറങ്ങുന്നു. പിറ്റേ ദിവസം വീണ്ടും കടലിൽ പോകുന്നു. പത്രങ്ങൾ വായിച്ചാലായി ഇല്ലെങ്കിലായി. ലോകത്ത് നടക്കുന്ന ലൊട്ടു ലൊടുക്കുകളൊന്നും അവരെ അലട്ടുന്നില്ല. സമാധാനപരമായ ജീവിതം. ഇപ്പറഞ്ഞപോലെ പശുവിനെ വളർത്തുന്നവനും കയറുപിരിക്കുന്നവനും ഒക്കെ അവനവന് ജീവിക്കാനാവശ്യമായ ഭൌതികവും ആത്മീയവുമായ അളവിൽ കവിയാത്ത അറിവുകൾ വെച്ച് ജീവിച്ചുപോകുന്നു. അളവിൽ കവിഞ്ഞ് അറിവില്ല, സ്വത്തില്ല, സമ്പാദ്യമില്ല. പക്ഷേ ജീവിതം സ്വസ്ഥം, സുഖം, സുന്ദരം.
സാക്ഷരരെങ്കിലും, അത് ഉപയോഗപ്പെടുത്താത്ത ആരെ വേണമെങ്കിലും നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചോളൂ, അയാളുടെ മുഖത്ത് ഒരു സമാധാനം, മാനുഷികതയുടെ ഒരു പച്ചപ്പ്, ഒരു ആർദ്രത, ഒക്കെ നിങ്ങൾക്ക് ദർശിക്കാനാവും. ഉറപ്പ്.
അവരുമായി നിങ്ങളൊന്ന് സംസാരിച്ചു നോക്കൂ. ഒരു പച്ചമനുഷ്യനോട് സംസാരിക്കുന്നതിന്റെ സുഖം നിങ്ങൾക്ക് ആസ്വദിക്കാം. അവരുമായി ഒന്നിടപെട്ടുനോക്കൂ. നിങ്ങൾ അവരെ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല.

പക്ഷേ എന്റെ ചുറ്റിനും അസ്വസ്ഥതകൾ തിങ്ങിയ മുഖവുമായി മറ്റു കുറേ പേർ ഉണ്ട്. അഭ്യസ്തവിദ്യരാണവർ. ഒരു പക്ഷേ ഞാനും അതിൽ ഉൾപ്പെട്ടേക്കാം. അവർ ദിവസവും പത്രം വായിക്കുന്നു. ലോകത്ത് നടക്കുന്ന സകലകാര്യങ്ങളിലേക്കും തന്റെ തലയിട്ട് നോക്കുന്നു. തന്നെ ബാധിക്കുന്ന വിഷയങ്ങൾ, തന്റെ നാട്ടുകാരെ ബാധിക്കുന്ന വിഷയങ്ങൾ, തന്റെ മതത്തെ ബാധിക്കുന്ന, സമുദായത്തെ ബാധിക്കുന്ന വിഷയങ്ങൾ, തന്റെ ജാതിയെയും തൊഴിലിനെയും, സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയെയും ക്രമസമാധാനത്തെയും ആരോഗ്യത്തെയും ബാധിക്കുന്ന വിഷയങ്ങൾ.. ഇതിലൊക്കെ അവർ തലയിട്ട് തലയിട്ട് തല പുണ്ണാക്കുന്നു. പല വിഷയങ്ങളും അവർക്ക് ഓർക്കുമ്പോൾ സഹിക്കാനാവുന്നില്ല. എങ്ങും ഇനിയും ഉത്തരം കണ്ടെത്തേണ്ട വിഷയങ്ങൾ. അസ്വസ്ഥത നിറഞ്ഞ മനസ്സുമായിട്ടാണ് അയാളുടെ ജീവിതം. എങ്ങും സ്വസ്ഥതയില്ല. കുടുംബത്തിലും, സമൂഹത്തിലും തൊഴിലിടത്തിലും സ്വസ്ഥതയില്ല. ലോകം മാറുന്നത് അവർ പത്രങ്ങളിലൂടെയും ഇന്റർനെറ്റിലൂടെയും ഒക്കെ അറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴുള്ള ജോലി പോരാതെ വരുന്നു. ഇപ്പോഴുള്ള വാഹനം, വീട്, സ്ഥലം, ഒന്നും പോരാതെ വരുന്നു. അസ്വസ്ഥതകളിന്മേൽ അസ്വസ്ഥത. ഇനിയും കിടക്കുന്നു തന്റെ ഇടപെടലുണ്ടാകേണ്ട സ്ഫോടനാത്മകമായ ഇടങ്ങൾ. തന്റെ മതത്തിനെതിരെയുള്ള ആക്ഷേപങ്ങൾക്ക് മറുപടി കൊടുക്കണം. ബ്ലോഗിൽ പോസ്റ്റ് ഇടണം. ആക്ഷേപങ്ങൾക്ക് പ്രത്യാക്ഷേപങ്ങൾ നിരത്തണം. എതിർക്കാൻ വരുന്നവനെ മുട്ടുകുത്തിക്കണം. അവിടെയും അസ്വസ്ഥ ജനകമായ മനസ്സ്. അസ്വസ്ഥതകളിന്മേൽ അസ്വസ്ഥതകളിന്മേൽ അസ്വസ്ഥത. പത്തക്ഷരം പഠിച്ചവന്റെ, സാമ്പത്തികമായി ഭേദപ്പെട്ടവന്റെ അവസ്ഥയാണ് ഈ പറയുന്നത്.

ദിവസവും പത്രം വായിക്കുന്ന, അഭ്യസ്തവിദ്യരായ, ഈ കൂട്ടരെ ഒന്നു ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കൂ. അവനെ മുഖം സംശയങ്ങൾ കെട്ടിനിന്ന് കൂത്താടികൾ വളർന്നപോലെയിരിക്കും. മനസിൽ തിങ്ങിയ അസമാധാനം മുഖത്തേക്ക് പടർന്നിരിക്കും. കുറുക്കനെപ്പോലെയാവും അവന്റെ നോട്ടം.
ഇക്കൂട്ടരുമായി ഒന്നു സംസാരിച്ചു നോക്കൂ. ഓരോ വാക്കിലും അവൻ ആരെന്ന് അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കും. ഓരോന്ന് മിണ്ടുമ്പോഴും അവന്റെ ഉള്ളിൽ ദേശം, ഭാഷ, വർണ്ണം, മതം, തൊഴിൽ, ജീവിത നിലവാരം എന്നിവയെ സംബന്ധിച്ച ഒരു ഡാറ്റാ വാക്കുകളുമായി ലിങ്ക് ചെയ്യപ്പെടും. ഇവരുമായി ഒന്ന് ഇടപെട്ടുനോക്കൂ.. അവർ പേറുന്ന അസ്വസ്ഥതകളെ നിങ്ങളിലേക്കവർ പകർന്നു നൽകും.

സത്യത്തിൽ വായന എന്നെ അസ്വസ്ഥാനാക്കുന്നു. വിവിധ ബ്ലോഗുകളിലൂടെ ചുമ്മാ ഒന്നു കടന്നു പോയാൽ ഈ അസ്വസ്ഥത നിങ്ങൾക്ക് ആസ്വദിച്ചറിയാം. ബ്ലോഗുകളിലെ ചർച്ചകളിൽ അന്യന്റെ അഭിപ്രായങ്ങളെ വെട്ടിമൂടാനുള്ള ത്വര മാത്രമാണ് കാണാനാവുന്നത്. ചർച്ചകൾക്കിടയിൽ മനസ്സ് ജീർണ്ണതയിലേക്ക് നയിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ളത്. ഈ ഒരു അനുഭവത്തിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ ഇത്രയും കുറിച്ചത്. ഒരു പക്ഷേ കേരളത്തിലെ 100% സാക്ഷരതയാണോ നമുക്ക് ഈ അസ്വസ്ഥതകൾ സമ്മാനിക്കുന്നത്? വായനകളാണോ നമ്മെ സംശയാലുക്കളാക്കുന്നത്? ഓരോ സമൂഹങ്ങളും ആഗോളവത്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ആഗോള വത്കരണത്തിന്റെ കാലത്ത് ഇന്ത്യക്ക് വെളിയിൽ അങ്ങ് പന്നേപ്പള്ളിയിൽ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ വരെ നമ്മുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത പ്രശ്നമായി കണ്ട് നാം അസ്വസ്ഥരാകേണ്ടി വരുന്നു. ലോകം കൈക്കുമ്പിളിലായപ്പോൾ ലോകത്തെ ഏത് ചൊറിയും നമ്മുടെ കയ്യിലേക്കും പടരുന്നു.

നാം നമ്മുടെ പഞ്ചായത്തുകളിൽ ജീവിച്ചാൽ,
നമ്മുടെ മഹല്ലുകളി മാത്രം ജീവിച്ചാൽ,
നമ്മുടെ കരയോഗങ്ങളിൽ മാത്രം ജീവിച്ചാൽ,
നമുക്ക് സമാധാനമായി ജീവിക്കാനായേക്കും.

പക്ഷേ, നമ്മുടെ പഞ്ചായത്തിനേക്കാൾ ചെറിയ ഈ ലോകം..
നാം തേടിച്ചെല്ലാതെ തന്നെ നമ്മിലേക്ക് വരുന്ന ഈ ലോകം
നാം അറിയാതെ ചെറുതാക്കിയ ഈലോകം
നമ്മെ അസ്വസ്ഥരാക്കിക്കൊണ്ടേ ഇരിക്കും.. ഹെന്തു ചെയ്യാം?!

പാഠം-3 ചുരളീധരന്റെ തൊലി(ക്കട്ടി)

2009-11-18T11:32:00.000-08:00

ചുരളീധരന്റെ തൊലിയുടെ പരിഛേദം (ചിത്രം 1.2.1)

മുകളിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നത് രാഷ്ട്രീയത്തിലെ അതി കായികാഭ്യാസിയും പാരമ്പര്യമായി എം.എൽ.എ മാരെയും എം.പി മാരെയും വാർത്തെടുക്കുന്ന കുടുംബത്തിലെ അംഗവുമായ ശ്രീമാൻ ചുരളീധരന്റെ തൊലി(ക്കട്ടി)യുടെ നെടുകെ ഛേദിച്ച ഭാഗമാണ്. കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ കുറുകെ ഛേദിച്ചേനെ എന്ന് അസൂയപൂണ്ട കുട്ടി നേതാക്കൾക്ക് കൂടിയാണ് ഞാൻ ഇന്ന് ഇത് ഇവിടെ പറയുന്നത്.. ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കുക.. ശ്.. ഇവിടെ.

ചുരളിയുടെ തൊലിയെ നമുക്ക് വളരെയധികം ലേയറുകളായി തരം തിരിക്കാം. ഇവിടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട അഞ്ചു ലേയറുകളെയാണ് ചിത്രം 1.2.1-ൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
1. പെറ്റപാളി :
അതായത് പെറ്റിട്ടപ്പോഴുള്ള പാളി. ചുരളീധരൻ ജനിക്കുമ്പോൾ തന്നെ പാരമ്പര്യഗുണമായി 5mm കനമുള്ള തൊലിയാണുണ്ടായിരുന്നത്. സാധാരണ കുട്ടികൾക്ക് ഇത് 30മൈക്രോൺ മുതൽ 32 മൈക്രോൺ വരെയാണ്. പ്രസവമെടുത്ത നഴ്സ് പുള്ളിക്കാരനെ ഒന്നു നുള്ളിക്കരയിക്കുവാൻ പെടാപ്പാടുപെട്ടു.

2. സ്കൂളോപാളി :
സ്കൂളിൽ പഠിക്കാൻ പോകുന്നതോടുകൂടി തെലിക്കട്ടി ക്രമാനുഗതമായി കൂടുകയും ഇതിൽ അത്ഭുത പരതന്ത്രയായ ഉസ്കൂൾ ഹെഡ്മിസ്ട്രസ് ശ്രീമതി സരസമ്മ ടീച്ചർ, ചുരുളിയുടേയും ഭാവി രാഷ്ട്രീയത്തിൽ തന്നെ എന്ന് പ്രവചിക്കുകയുണ്ടായി. അവരുടെ ഭാഗ്യം, ചുരുളി രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് പൊത്തോന്ന് വീഴുന്നതിനു മുമ്പ് ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞു.

3. സേവാദൾ പാളി:
മൂന്നാമത്തെ വട്ടത്തിൽ (ചിത്രം 1.2.1) നമ്പറിട്ട് കാണിച്ചിരിക്കുന്നതാണ് സേവാദൾ പാളി. വലിപ്പത്തിൽ രണ്ടാമത്തേതും എന്നാൽ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതുമായ ഒരു പാളിയാണ് ഇത്. സ്വതവേ മൃദുലം എന്നു തോന്നുമെങ്കിലും വജ്രത്തേക്കാൾ കാഠിന്യമുള്ളതും എന്നാൽ സാന്റ് പേപ്പറിന്റെ പോലെ ‘മിനുസമുള്ളതുമായ’ ഒരു പാളിയാണിത്. ഇത് ‘ലോൿസഭാ പാളി’ എന്ന് മറ്റൊരു പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. ആരോപണങ്ങൾ, പാരവെപ്പുകൾ തുടങ്ങി ജീവന്റെ നിലനില്പിനെ ബാധിക്കുന്ന വിഷയങ്ങളുടെ അൾട്രാ വയലറ്റ് കിരണങ്ങളിൽ നിന്നും ഈ ലേയർ ചുരളീധരനെ സംരക്ഷിച്ചു നിർത്തുന്നു.

4. എടങ്ങേറ് പാളി:
രാഷ്ട്രീയക്കാരിൽ വളരെ അപൂർവമായി മാത്രം കണ്ടുവരാറുള്ള, അല്പമെങ്കിലും അഭിമാനം ബാക്കി ഉള്ള ചിലരിൽ മാത്രം കണ്ടു വരുന്ന ഒരു പാളിയാണിത്. രാഷ്ട്രീയക്കാർക്ക് ഇത് ഒരു എടങ്ങേറായിത്തീരാറാണ് പതിവ്. ചിലരിൽ ഇത് കാണാറേ ഇല്ല. പെരുന്നാളിന് പുറ കാണാൻ നിൽക്കുന്നപോലെ വളരെ ശ്രദ്ധിച്ച് സൂക്ഷിച്ച് നേക്കിയാൽ മാത്രം ചിലരിൽ ഒരു നേർത്ത വരപോലെ ഇത് കാണാനാവും. ഇത് ഉള്ള രാഷ്ട്രീയക്കാർ ഓപ്പറേഷനിലൂടെ നീക്കം ചെയ്യാറാണ് പതിവ്. ചുരളീധരനിൽ ഇടക്കാലത്ത് ഇതിന്റെ വളർച്ച ഉണ്ടാവുകയും പിന്നീട് ഇടങ്ങേറായിത്തീരുകയും ചെയ്തു. ഇപ്പോൾ ഇത് തീർത്തും നിർജ്ജീവാവസ്ഥയിലാണ്.

5. പുറം‌പാളി:
പേരു കേട്ട് അത്ര സാധുവാണെന്നു കരുതണ്ട. ഇതാണ് ചുരളീധരനിൽ കാണുന്ന ഏറ്റവും കനമുള്ള പാളി. ലജ്ജ, നാണം, മാനക്കേട് തുടങ്ങിയവയിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിച്ചു നിർത്തുന്ന ഈ പാളി മിക്കവരിലും വലിയതോതിൽ കാണപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും ചുരുളീധരന്റേത് അനന്യമാണ്. ഗ്രൂപ്പുകളി, കളിഗ്രൂപ്പ്, കുറുമുന്നണി, മുന്നണികുറു, തുടങ്ങിയവയുടെ നിർമ്മാണം, സംവിധാനം എന്നിവക്ക് ചുക്കാൻ പിടിക്കുകയാണ് ഈ ലേയറിന്റെ പ്രധാനധർമ്മം. മറ്റു പാർട്ടികളുണ്ടാക്കി പിരിഞ്ഞു പോയ ശേഷം തിരികെയെത്താൻ സഹായിക്കുന്നത് ഈ ലേയറാണ്. പാർട്ടിയിലേക്ക് തിരിച്ചു വരാൻ മുൻ സഹപ്രവർത്തകരുടേയും താപ്പാനകളുടേയും കാലു പിടിക്കുക, ഷൂ പോളിഷ് ചെയ്തു കൊടുക്കുക, ഖദർ ഇസ്തിരിയിടുക, അവശനായ അഛന്റെ ഫോട്ടോ കാണിച്ച് സഹതാപ തരംഗം സൃഷ്ടിക്കുക തുടങ്ങി അങ്ങ് ഡെല്ലിക്ക് പോയി പെൺപിള്ളാരോട് ഇരക്കാൻ വരെ പ്രാപ്തനാക്കുന്നത് ഈ 50mm പുറം‌പാളിയാകുന്നു. കുറച്ചു നാൾ മുമ്പ് ആഫ്രിക്ക പര്യടനത്തിനിടെ ഏതോ ആഫ്രിക്കൻ കാണ്ടാമൃഗം ചുരളീധരനെ കണ്ട് കണ്ണു വെച്ചതിനെ തുടർന്ന് 60mm ഉണ്ടായിരുന്ന പുറം പാളി 50mm ആയി ചുരുങ്ങുകയായിരുന്നു.

പാർട്ടിയിലെ ചില യുവനേതാക്കളും അയുവ നേതാക്കളും ചിത്രം 1.2.1 കണ്ട് അസുയപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അസൂയക്കും കഷണ്ടിക്കും തൊലിക്കട്ടിക്കും മരുന്നില്ല കുട്ടികളേ..

മാതൃകാ ചോദ്യപ്പേപ്പർ:

1) കാണ്ടാ മൃഗം ചുരളീധരനെ കണ്ട് അസൂയപ്പെട്ടത് എവിടെ വെച്ച്?
2) ഏറ്റവും വലിയ പാളി --------- ആകുന്നു ?
3) സേവാ പാളിയെക്കുറിച്ച് ഒരു ഖണ്ഡികയിൽ കുറയാതെ എഴുതുക.
4) എടങ്ങേറ് പാളി കാരണം എടങ്ങേറായ നിങ്ങൾക്കറിയാവുന്ന ഒരു നേതാവിനെപ്പറ്റി ഉപന്യസിക്കുക.

അദ്ധ്യാപകരോട്:
ഇതൊന്നും കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാതിരിക്കുക.

ഒരാഴ്ചക്ക് ശേഷം ഈ പോസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്യുന്നതായിരിക്കും :)

പള്ളിക്കഥകൾ-4, നൂറുദ്ദീൻ

2009-11-13T11:24:00.000-08:00

നൂറുദ്ദീൻ വലിയ അധ്വാനിയായിരുന്നു.
കയ്യിൽ ഒരു അറബാന*യുമായല്ലാതെ നൂറുദ്ദീനെ പകൽ വഴികളിലെങ്ങും കാണാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
രാത്രിയാകട്ടെ, നൂറുദ്ദീനെ കണ്ടിട്ടുള്ളവരും വളരെ കുറവായിരുന്നു
രാത്രിയിൽ നൂറുദ്ദീൻ എവിടെയായിരുന്നു? ആവോ, അറിയില്ല
നൂറുദ്ദീൻ പൊക്കം കുറഞ്ഞ ഒരു മനുഷ്യനായിരുന്നു.
നൂറുദ്ദീന്റെ കയ്യിലെ അറബാനയുടെ അളവും നൂറുദ്ദീന്റെ അനാട്ടമിയും ജ്യാമിതീയമായ ചില പൊരുത്തക്കേടുകൾ വിളിച്ചോതുന്നവയായിരുന്നു.
എങ്കിലും നൂറുദ്ദീൻ വലിയ അധ്വാനിയായിരുന്നു.

പക്ഷെ ഒരു കുഴപ്പം.
ഒറ്റ വൿതിനും** പള്ളിയിൽ കാണില്ല.
സുന്നത്തായ*** പെരുന്നാൾ നമസ്കാരമായിരുന്നു നൂറുദ്ദീന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഫർദ്****.
പക്ഷെ, പണ്ട് നൂറുദ്ദീൻ ഇങ്ങനെയായിരുന്നില്ല.
പള്ളിപ്പുരയിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് നൂറുദ്ദീൻ ഇങ്ങനെയൊന്നും ആയിരുന്നില്ല.
മതപരമായ കാര്യങ്ങളിൽ ഏതൊരു കുട്ടിക്കും മാതൃകയായിരുന്നു നൂറു.
ചെലവു വീടുകളിൽ നിന്ന് ഉസ്താദിന് ഭക്ഷണം എത്തിച്ചിരുന്നത് നൂറുവായിരുന്നു.
നോമ്പു കാലങ്ങളിൽ നോമ്പു കഞ്ഞി ഇളക്കുവാൻ അമാനുള്ള ഇക്കായെ സഹായിച്ചിരുന്നതും മഗ്‌രിബിന് ഈന്തപ്പഴം വിതരണം ചെയ്തിരുന്നതും അവനായിരുന്നു.
ഞായറാഴ്ച്ച വൈകും നേരങ്ങളിൽ ദൂരദർശനിലെ സിനിമ കാണാൻ പോകാറുള്ള കുട്ടികളുടെ പേരുവിവരം രഹസ്യമായി ഉസ്താദിന്റെ കാതുകളിൽ എത്തിച്ചിരുന്നത് നൂറുവായിരുന്നു.

(അതുകൊണ്ടു തന്നെ മറ്റു കുട്ടികൾക്ക് ഉസ്താദിനെക്കാൾ അവനെയായിരുന്നു പേടി. അന്നൊക്കെ ആഴ്ചയിൽ ഒരിക്കൽ വരാറുണ്ടായിരുന്ന ആ സിനിമകൾ കാണുവാൻ ചില്ലറ കസർത്തുകളല്ല കാട്ടിക്കൂട്ടിയിട്ടുള്ളത്. അക്കാലത്തെ ടി.വി കാണലും മറ്റു പുകിലുകളും മറ്റൊരു പോസ്റ്റിനുള്ള വകയുണ്ട്.

ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും രാമായണവും മഹാഭാരതവും കാണുന്ന കുട്ടികളെക്കുറിച്ച് നൂറുവിന് എതിരഭിപ്രായമെന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. ഉസ്താദിനും അങ്ങനെ തന്നെ. ഒരു പക്ഷേ സീതയും കുന്തിയും പാഞ്ചാലിയും ഗാന്ധാരിയുമൊക്കെ തലയിൽ തട്ടമിട്ട മുഖത്ത് ഈമാൻ തുളുമ്പുന്ന നല്ല ഇസ്സത്തുള്ള കഥാ പാത്രങ്ങളായതുകൊണ്ടാവാം ഈ ഒരു പരിഗണന എന്ന് പിൽക്കാലത്ത് ഒരു നിഗമനത്തിലെത്തിയിരുന്നു ഞാൻ.)

അങ്ങനെ ഇസ്ലാം മതത്തിനു വേണ്ടി സ്തുത്യർഹമായ പല സേവനങ്ങളും കാഴ്ചവെച്ച നൂറുദ്ദീൻ ആണ് ഇന്നിപ്പോൾ പള്ളി കാണുമ്പോൾ അറബാനയുമായി മുഖം കുനിച്ച് പോകുന്നത്.
ബാങ്ക് വിളി കേട്ടാലും കേട്ട ഭാവം നടിക്കാത്തത്.
ഒരു പക്ഷേ ഇടക്കാലത്ത് നാട്ടിലില്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ടാവാം നൂറുവിന്റെ ഈ പരിണാമത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഒന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. എന്തായാലും നാട്ടിലെ പള്ളിയിൽ പോകാത്തവരുടെ ലിസ്റ്റിൽ ഇപ്പോൾ ആദ്യത്തെ പേര് നൂറുദ്ദീന്റേതാണ്. നൂറുദ്ദീൻ - ദീനിന്റെ പ്രകാശം എന്നർഥം. ഇവനിങ്ങനെ ഇരുട്ടുകുത്തിപ്പോയല്ലോ റബ്ബേ..

പള്ളിയിൽ പോകാത്തതിന് നൂറുദ്ദീൻ വലിയ മഹാ കാരണങ്ങളൊന്നും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഭക്തൻ തന്നെ.
പള്ളിയിൽ പോകാൻ വിളിച്ചു നോക്കി. പലരും. പലവട്ടം.
‘ പണി കഴിഞ്ഞു വരാം, തേങ്ങയെടുക്കാൻ പോണം, ദാണ്ടെ ഇപ്പൊ വരാം’ എന്നൊക്കെപ്പറഞ്ഞ് നൂറുദ്ദീൻ തടി തപ്പും. പിന്നെ പിന്നെ ആരും വിളിക്കാറുമില്ല പറയാറുമില്ല. ‘ലക്കും ദീനുക്കും വലിയ ദീൻ‘ *****..

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം നൂറുദ്ദീനെ പള്ളിയിൽ കാണുന്നത്. അതും നേരം വെളുംക്കും മുമ്പേ. കൊടിയ ഭക്തന്മാർ പോലും അതിരാവിലെ സുബ്‌ഹിക്ക് വീട്ടിൽ നമസ്കരിക്കുമ്പോൾ നൂറുദ്ദീൻ ദാണ്ടെ ആദ്യത്തെ സ്വഫ്ഫിൽ****** നിന്ന് നമസ്കരിക്കുന്നു. സുബ്‌ഹാനള്ളാഹ്!
പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് ഏതാണ്ടെല്ലാ വക്തിനും ബാങ്ക് വിളിക്കും മുമ്പേ പുള്ളിക്കാരൻ പള്ളിയിൽ ഹാജർ.
സുബ്‌ഹാനള്ളാഹ്!

നൂറുദ്ദീന് പെട്ടെന്ന് ഇതെന്തു പറ്റി എന്ന് ആളുകൾ ആലോചിച്ചു. പലരും അവനോടതു ചോദിച്ചു. നൂറുദ്ദീൻ ഒന്നും ആരോടും പറഞ്ഞില്ല. മിണ്ടിയില്ല. ഉരിയാടിയില്ല. അതീവ രഹസ്യമായിരുന്നു അത്.

പക്ഷേ പിന്നീട് ആ രഹസ്യം ഞങ്ങളെല്ലാം അറിഞ്ഞു. പള്ളിയിലെ ഉസ്താദ് നൂറുദ്ദീനെ ഉപദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. എല്ലാ മനുഷ്യരും നല്ലവരാണെന്നും അല്ലെന്നു തോന്നുന്നവരെ നാം ഉപദേശിക്കണമെന്നും ഉസ്താദ് പറയാറുണ്ടായിരുന്നു. നന്മ കല്പിക്കുകയും തിന്മ വിരോധിക്കുകയും ചെയ്യുകയാണ് ഒരു മുസ്ലിമിന്റെ ധർമം എന്നും ഉസ്താദ് എല്ലാവരെയും ഉണർത്തുമായിരുന്നു.

ഒരു ദിവസം ഉസ്താദ് നൂറുദ്ദീനെ കയ്യോടെ പിടികൂടി. പള്ളിയിൽ കൊണ്ടുപോയി. കുശലാന്വേഷണങ്ങളൊക്കെ നടത്തി. ശേഷം ഉപദേശവും.
“ നൂറുദ്ദീനെ, നിന്നെ എന്താ പള്ളിയിലൊന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ..”
“ അത്.. ഉസ്താദേ ജോലി കഴിഞ്ഞ് നേരം വേണ്ടേ?”
“ അപ്പോ, ജോലി ചെയ്താൽ നിനക്ക് ദിവസം എത്ര കൂലി കിട്ടും?”
“ അതിപ്പോ, തേങ്ങാ വെട്ടാണെങ്കിൽ ദിവസം 150 രൂപാ, അറബാന പണിയൊക്കെയാണെങ്കിൽ ഇരുന്നൂറ് അങ്ങനെയൊക്കെ”..
“ പക്ഷേ നീ ഇങ്ങനെ ഈ പണിയുമായിട്ട് നടന്നാൽ പോരാ.. പള്ളീൽ വരണം.. നിനക്ക് ഇതിനേക്കാളൊക്കെ എത്രയോ ഇരട്ടി കൂലി കിട്ടും. നാളെ മുതൽ മുടങ്ങാതെ പള്ളിയിൽ വരാൻ നോക്കണം കേട്ടോ”
“ ഉവ്വ്.. ഉസ്താദേ ..”

അങ്ങനെ ആ ഉപദേശത്തിലാണ് നൂറുദ്ദീൻ പള്ളീൽ വരാൻ തുടങ്ങിയത്. നന്നായി എന്ന് ഞങ്ങളൊക്കെ കരുതിയത്.

എന്നാൽ മുകളിൽ പറഞ്ഞ സംഭാഷണത്തിന് ഒരാഴ്ചക്കു ശേഷം മറ്റൊരു സംഭാഷണം അതേ സ്ഥലത്ത് ഉസ്താദും നൂറുദ്ദീനും തമ്മിൽ നടത്തുകയുണ്ടായി. പള്ളിക്കഥകളുടെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് ചേക്കേറിയ ആ സംഭവമാണ് താഴെ.
“ ഉസ്താദേ”
“ അല്ലാ ഇതാര് നൂറുവോ? എനിക്ക് ഭയങ്കര സന്തോഷമായി നൂറൂ. പള്ളീലൊക്കെ കൃത്യമായി വരുന്നുണ്ടല്ലോ അല്ലേ.”
“ ഉവ്വാ.. ഒരാഴ്ചയായിട്ട് വളരെ കൃത്യമായിട്ട് തന്നെ വരാറുണ്ട് ഉസ്താദേ”
“ ങ്ഹാ.. നിനക്കതിന്റെ കൂലി കിട്ടും.. നന്നായി.”
“ അപ്പോ.. ഉസ്താദേ..” - നൂറു ഭിത്തിയോട് ചാരിനിന്ന് ഭവ്യതയോടെ തല ചൊറിഞ്ഞു.
“ നീ നിസ്കരിച്ചാ നിനക്കതിന്റെ കൂലികിട്ടും. നിസ്കരിച്ചില്ലെങ്കിലോ..?- ഉസ്താദ് നൂറുവിന്റെ മറുപടിക്കായി കാത്തു.
“അതല്ല ഉസ്താദേ.. “ നൂറുദ്ദീൻ ഭവ്യതയോടെ വീണ്ടും തലചൊറിഞ്ഞു..
“പറയെടോ നൂറൂ.. നീ എന്താ പറയാൻ വന്നത്..”
“ വീട്ടിൽ ആഴ്ചയിൽ ആഴ്ചയിലാണ് അരിയും സാധനങ്ങളും വാങ്ങുന്നത്... ഈ ആഴ്ച്ച ഒന്നും വാങ്ങിയിട്ടില്ല. ആ കൂലി.. ഇങ്ങു കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ..”
“ഏത് കൂലി..“
“ ഉസ്താദ് പറഞ്ഞ ആ നിസ്കാരത്തിന്റെ കൂലി.. ഇങ്ങ്..ത...”
“ ഏത്?”
“ നിസ്കാരത്തിന്റെ കൂലി.. ഉസ്താദ് പറഞ്ഞില്ലേ ഇരട്ടി കൂലി കിട്ടുമെന്ന്.. പത്തോ അമ്പതോ കുറഞ്ഞാലും വേണ്ടില്ല. ഇന്നു തന്നെ കിട്ടിയാൽ ഉപകാരമായിരുന്നു ഉസ്താദേ”
ഉസ്താദ് അന്ധാളിച്ച് വായും പിളർന്നിരുന്നു.. നൂറു ഉസ്താദിന്റെ വായിലേക്കു നോക്കി നിന്നു.
സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്ത് ഉസ്താദ് പറഞ്ഞു: “ ലാ ഹവല വലാ കുവ്വത്ത ഇല്ലാ ബില്ലാഹിൽ അലീം.. റബ്ബുൽ ആലമീനായ തമ്പുരാനേ ഇവനിതെന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്.. എടാ.. നിസ്കാരത്തിന്റെ കൂലി എന്നു പറഞ്ഞാൽ ആഖിറത്തിൽ നിനക്കു കിട്ടുന്ന പ്രതിഫലമാണ്. അല്ലാതെ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നിസ്കരിക്കുന്നവർക്കെല്ലാം കൂലികൊടുക്കാനിരുന്നാൽ ഞാനും എന്റെ കുടുംബവും ഈ മഹല്ലു തന്നെയും മുടിഞ്ഞു പോകില്ലേടാ മണ്ടച്ചാരേ..”
ഉസ്താദിന്റെ മറുപടി കേട്ട് നൂറുദ്ദീന്റെ സ്വബോധവും നഷടപ്പെട്ടു. നൂറു ഉസ്താദിനെ തുറിച്ചു നോക്കി.
മണ്ടച്ചാരേ എന്നു വിളിച്ചതുകൊണ്ടാണോ അതോ ഒരാഴ്ചത്തെ ജോലി കളഞ്ഞതിലുള്ള ദു:ഖം കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല. ഒടുവിൽ ഉസ്താദിനെ മണ്ടനാക്കുന്ന ഒരു പ്രസ്താവന നൂറുദ്ദീനും ഇറക്കി.

“ ഉസ്താദ് ഈ പോക്രിത്തരം പറയും എന്ന് എനിക്ക് നേരത്തേ ഒരു സംശയമുണ്ടായിരുന്നു.. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ വുളു******* എടുക്കാതെയാ നിസ്കരിച്ചത്.. ഹോ”

ആ സ്വരത്തിൽ ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഇനി ഒരിക്കലും പള്ളിയിൽ കേറില്ല എന്ന പ്രതിജ്ഞയും നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നോ? എന്തായാലും അതിനു ശേഷം പെരുന്നാൾ നിസ്കാരത്തിനു പോലും നൂറുദ്ദീനെ പള്ളിയിൽ കണ്ടിട്ടില്ല..
------------------------------------------------------------------------------------
പദ പരിചയം:
* അറബാന - Wheel barrow
**വക്ത് - നേരം . മൊത്തം 5 വക്ത് നമസ്കാരങ്ങൾ ഉണ്ട്. പുലർച്ചെ, ഉച്ചക്ക്, വൈകിട്ട്, സന്ധ്യക്ക്, രാത്രിയിൽ അങ്ങനെ.
*** സുന്നത്തായത് - ഐശ്ചികമായ കർമങ്ങൾ. നിർബന്ധമല്ലാത്തത്.
**** ഫർദ് - നിർബന്ധമായ കർമങ്ങൾ.
‘ലക്കും ദീനുക്കും വലിയ ദീൻ‘ ***** - നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ മതം, എനിക്കെന്റെ മതം’ എന്നർത്ഥം വരുന്ന ഖുർ‌ആൻ വചനം.
സ്വഫ്ഫ്****** - അണി, നിര, വരി. നമസ്കാരത്തിലെ ഓരോ അണിയെയും സ്വഫ്ഫ് എന്നു പറയും.
വുളു******* - അംഗ സ്നാനം. നമസ്കാരത്തിനു മുമ്പ് അംഗസ്നാനം നിർബന്ധമാകുന്നു.

(കൂലി എന്ന വാക്ക് പരലോകത്തെ പ്രതിഫലം എന്ന അർഥത്തിൽ മുസ്ലീംങ്ങൾ പൊതുവെ ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നതാണ്. വാക്കു വരുത്തി വെക്കുന്ന വിനകളേ..)

“ധ്വനിപ്പിച്ചില്ല“ - ഒരു ആസ്വാദനം.

2009-10-30T12:30:00.000-07:00

ആസ്വദിച്ചില്ല എന്നു മാത്രം പറയരുത്.

ഒരു ആസ്വാദനം ഞാൻ ആദ്യമായിട്ടാണെഴുതുന്നത്. എന്തുകൊണ്ടെഴുതുന്നു എന്നു ചോദിച്ചാൽ എന്റെയുള്ളിലും ഒരു വെരുകു പെട്ടുപോയി. ലതീഷ് മോഹന്റെ “ ധ്വനിപ്പിച്ചില്ല എന്നു മാത്രം പറയരുത്” എന്ന വിവാദമാക്കപ്പെട്ട കവിതയിൽ കമന്റുകൾ ഒന്നും ഇടാത്ത ഒരാളാണീ പള്ളിക്കുളം. പക്ഷേ ഒരു വെരുകു പെട്ടുപോയസ്ഥിതിക്ക് അതിനു പുറത്തു ചാടാതിരിക്കാനും വയ്യ. ബൂലോകത്തെ മണ്ടൻ‌കുണാപ്പിയെന്നും മണ്ടൻ‌കുണാപ്പിണിയെന്നും എന്ന് ഇതിനകം തന്നെ പേരുകേട്ട ‘ഉറുമ്പ്, വിശുദ്ധഭാവന എന്നിവരൊക്കെ ചേർന്നാണ് ഈ വെരുകിനെ എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തിവിട്ടത്. മനസ്സിന്റെ കൂട്ടിൽ ഒരു വെരുകു കിടന്ന് എത്ര നേരം ഉലാത്തും?!

സത്യത്തിൽ ലതീഷ് മേഹന്റെ കവിതയിലെ

“ഉള്ളിലൊരു വെരുക്‌ പെട്ടുപോയി

എന്നു പറയുമ്പോള്‍

ആവര്‍ത്തനം കൊണ്ട്‌,

സൂചിപ്പിക്കാനുള്ള കഴിവ്‌ നഷ്ടപ്പെട്ട

ഒരു പ്രയോഗം

എപ്പോഴും ചുറ്റിലുമുണ്ട്‌ “

എന്ന വരികളിൽ തന്നെ ആസ്വാദനം നമുക്ക് ആരംഭിക്കാനാവും. പോകെപ്പോകെ കവിത കൂടുതൽ ആസ്വാദ്യകരമാകുന്നു. മേൽ‌പ്പറഞ്ഞ വരികൾ ഇനിയും കീഴെ വരുന്ന വരികളെ ശരിവെക്കുകയോ വിശദീകരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. “ഉള്ളിലൊരു വെരുക് പെട്ടുപോയി” അല്ലെങ്കിൽ ഉള്ളിൽ ഒരു കവിത പെട്ടുപോയി അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ആശയം പെട്ടുപോയി എന്ന് നമുക്കു വായിച്ചെടുക്കാം. എന്നാൽ ഒരു ഉത്തരാധുനികൻ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു അത്യന്താധുനികൻ എന്ന നിലയിൽ ആ ആശയത്തെ പുതിയ ഒരു ഭാഷയിൽ ആവിഷ്കരിക്കുവാൻ വളരെ പ്രയാസകരമെന്നു കവി തിരിച്ചറിയുന്നു. പറഞ്ഞും എഴുതിയും കേട്ടും ശീലിച്ച പഴം പ്രയോഗങ്ങളാണ് കവിയുടെ ചുറ്റിലും. പക്ഷേ അവയൊക്കെ വിശദീകരണശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രയോഗങ്ങളാണെന്ന് കവി മനസ്സിലാക്കുകയും അനുവാചകനിൽ നിന്ന് ഒരു മുൻ‌കൂർ ജാമ്യം നേടുകയും ചെയ്യുന്നു. ചുറ്റിലുമുള്ള സൂചിപ്പിക്കാനുള്ള കഴിവ് നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രയോഗങ്ങളിൽനിന്നുള്ള ഒരു വിടുതലിനാണ് കവി ശ്രമിക്കുന്നത്. കവിതയുടെ തലക്കെട്ടുപോലും ഭാഷയുടെയോ കവിതയുടേയോ നടപ്പു സമ്പ്രദായങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഒരു കിടിലൻ വിടുതലാണെന്നു പറയാതെ വയ്യ. അതുകൊണ്ടാണ് കവി ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിക്കുന്നത്

“അതിനിടയില്‍ നിന്ന്‌,

പ്രയോഗങ്ങളെ

അര്‍ഥങ്ങളായി ചിത്രീകരിക്കുന്നതിന്‌

ചില ഒറ്റമൂലികളാണ്‌

ഞാന്‍ ചിന്തിക്കുന്നത്“

.......................................................................

മണ്ടൻ‌കുണാപ്പീ ഉറുമ്പേ..

മണ്ടങ്കുണാപ്പിണീ വിശുദ്ധഭാവനേ..

ഈ നാലു വരിയെങ്കിലും മനസ്സിലായോ?

ഇനി ചേട്ടായിക്ക് അടുത്ത നാലുവരികളിലേക്ക് പോകാമല്ലോ അല്ലേ. ചേട്ടായി വലിയ ജാഡയില്ലാത്ത ഒരു ബുജിയായത് നിങ്ങളുടെയൊക്കെ ഭാഗ്യം. ഇല്ലെങ്കിൽ ബൂലോഗ കവിതാ ചന്തയിൽ വഴിതെറ്റിയലഞ്ഞേനെ ഇരുവരും പിന്നെ അതുപോലെ പലരും. ഭാഗ്യം.

അടുത്ത വരികളിലാണ് കവിയെക്കുറിച്ചോർത്ത് നിങ്ങൾ (മേൽ‌പ്പറഞ്ഞ രണ്ടു ടീമുകളും ചില ഗീർവാണക്കാരുമല്ല) അനുവാചകർ അത്ഭുതസ്തബ്ദരാകുന്നത്. പിന്നെ കവിയെ ഫോളോ ചെയ്യാതെ നമുക്ക് ഉറക്കം വരുകേല. അങ്ങനെ നമ്മെ ഫോളോവേഴ്സ് ആക്കുന്ന വരികൾ ഫോളോസ്..

മൃഗശാലയില്‍,

വന്യതയാര്‍ന്ന കാട്‌ ഉള്ളില്‍പ്പേറുന്ന

കാട്ടുപൂച്ചകളെ ചുമക്കുന്ന

കൂടിനെയോര്‍ത്തു നോക്കൂ..

മൃഗശാല, കാട് , കാടിനെ ഉള്ളിൽ പേറുന്ന കാട്ടുപൂച്ചകൾ, കാട്ടുപൂച്ചകളെ ഉള്ളിൽ പേറുന്ന കൂട്. കാടിനെ ഉള്ളിൽ പേറുന്ന കാട്ടുപൂച്ചകളെ ഉള്ളിൽ‌പ്പേറുന്ന കൂടിനെ ഉള്ളിൽ പേറുന്ന മൃഗശാല. ലേയർ ലേയറുകളായി, പാളി പാളികളായി പാളിപ്പോകാത്ത കണിശമല്ലാത്ത ഇമേജുകൾ. ഇതിനെക്കുറിച്ചൊന്ന് ഓർത്തു നോക്കുവാൻ കവി ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അനുവാചകൻ കൂടിനെക്കുറിച്ചു മാത്രമല്ല, മൃഗശാലയെക്കുറിച്ചും കാട്ടുപൂച്ചകളെക്കുറിച്ചും കാടിനെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ കാടുകയറി ചിന്തിച്ചു പോകുന്നു അപ്പോൾ. അതെന്തായാലും അതൊക്കെ ഒന്നു ചുമ്മാതെങ്കിലും ഓർത്തുനോക്കാതെ മണ്ടത്തരങ്ങൾ പേറുന്ന തലമണ്ടകൾ നായരച്ചൻ പറഞ്ഞപോലെ അസ്ഥാനത്ത് കടിക്കുവാൻ ഇറങ്ങി പുറപ്പെടുന്നു. (കവിത ആസ്വദിക്കുന്നതിലെ ആവേശം കൊണ്ട് ആസ്വാദകൻ ചിലപ്പോഴൊക്കെ തന്റെ കർത്തവ്യം തന്നെ മറന്നു പോകുന്നു. ഏതെങ്കിലും ഉറുമ്പിൻ‌കൂട്ടിൽ കല്ലെറിയലല്ലല്ലോ എന്റെ ധർമ്മം. ഈ വഴുതൽ സ്വാഭാവികം മാത്രം. ഉറുമ്പുകളും ഭാവനകളും കൂതറകളും സദയം ക്ഷമിക്കുക.)

മൃഗശാല തികച്ചും നഗര മധ്യത്തിലെ ഒരു സ്ഥാപനമാകുന്നു. കാട്ടുപൂച്ചകൾക്ക് കാട് ഒരു വികാരവും ഇടക്കിടെ പുറത്തേക്ക് ചാടാൻ കൊതിക്കുന്ന വന്യമായ ഒരു ഗൃഹാതുരത്വവുമാകാം. അതുകൊണ്ടാണ് കവി പറയുന്നതിങ്ങനെ:

“പുറത്തേക്ക്‌ പുറത്തേക്ക്‌

എന്നയസ്വസ്ഥത

നഖങ്ങളില്‍ നാരകമുള്ളു പോലെ

പൊള്ളുമ്പോള്‍

ശരീരത്തിന്റെ ഭിത്തികളിലേക്ക്‌

തിരമാല പോലെ വന്നടിച്ച്‌

ചിതറുന്ന കാട്ടുപൂച്ചകള്‍,

അവയുടെ കൂട്‌“

ഒട്ടും ചേർച്ചയില്ലാത്തവയുടെ ഒരു ചേരുവയാകുന്നു കാടിനെ ഉള്ളിൽ പേറുന്ന കാട്ടുപൂച്ചകളെ ഉള്ളിൽ‌പ്പേറുന്ന കൂടിനെ ഉള്ളിൽ പേറുന്ന മൃഗശാല എന്ന മൊത്തം സെറ്റ് അപ്പ്. ഈ കാട്ടുപൂച്ചകൾക്കുള്ളിൽ അതിവേഗം പുറത്തു കടക്കാൻ വെമ്പുന്ന വെരുകുകളുണ്ട്. കാട്ടുപൂച്ചകൾക്കുള്ളിൽ അസ്വസ്ഥതകളുടെ എക്സ്പ്രസ് ഉലാത്തലുകൾ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പക്ഷേഅവക്ക് പുറത്തു കടക്കാനാവുന്നില്ല. ശരീരത്തിന്റെ ഭിത്തികളിലേക്ക് തിരമാലപോലെ വന്നലക്കുന്നുണ്ട് ആ വികാരങ്ങൾ. തൊലിപ്പുറം പോലും വിട്ടുപോകുവാനാവാത്തവ. വിട്ടുപോയാൽ തന്നെ കൂടും മൃഗശാലയും ഭേദിക്കാനാവാത്തവ. അസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും അസ്വസ്ഥതകളുടെയും തട്ടുതട്ടായുള്ള കൂടുകൾ!

ഈ കവിതയിൽ ഈ എളിയ ബുജിയായ പള്ളിക്കുളം ദർശിച്ച മറ്റൊരു പ്രത്യേകത, അത് വായനക്കാരന്റെ പങ്കാളിത്തം കൂടി ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട് എന്നതാണ്. കവിയുടെ മാത്രമല്ല വായനക്കാരന്റെ കൂടി ഭാവനാപങ്കാളിത്തമുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ ഈ കവിത പൂർണ്ണമാകു എന്ന് കവി ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ്

“ആ പ്രയോഗം ഫലിച്ചാലും

ഇല്ലെങ്കിലും “

എന്ന് കവി സന്ദേഹിക്കുന്നത്. കൂടാതെ മറ്റൊന്നു കൂടി ചിന്തിച്ചു നോക്കുവാൻ കവി ഒരു ബദൽ നിർദ്ദേശവും നൽകുന്നുണ്ട്.

"വാക്കുകളെ കഥാപാത്രങ്ങളായി കരുതിയാല്‍

പല പ്രയോഗങ്ങളിലേക്കും

രസത്തെയും ധ്വനിയെയും തിരിച്ചെത്തിക്കാം" എന്ന് ഉറപ്പു നൽകുന്നു.

എന്നാൽ തുടർന്നു നൽകുന്ന ബദൽ നിർദ്ദേശം കവിതയെ അത്യന്താധുനികമാക്കുന്നു. ചിന്തയുടെ കീഴ്മേൽ മറിച്ചിൽ. എങ്ങനെ ചിന്തിച്ചാലും എങ്ങനെ അളന്നാലും ഒരേ അളവുകിട്ടുന്ന ഒരു സമചതുരക്കട്ടയിലേക്ക് കവിത രൂപം മാറുന്നു. ഇതു കണ്ടിട്ടാണ് ഉറുമ്പിൻ കൂട്ടത്തിന്റെ രൂപവും ഭാവവും മാറുന്നതും സമനില തെറ്റുന്നതും എന്നു കരുതാം.

“ഉദാഹരണത്തിന്‌

വെരുക്‌ - പി രാമകൃഷ്ണന്‍

കൂട്‌ - മറിയാമ്മ ജോസഫ്‌

അല്ലെങ്കില്‍ വെരുക്‌ - മറിയാമ്മ ജോസഫ്‌

കൂട്‌ - പി രാമകൃഷ്ണന്‍

കൂട്ടില്‍ കിടക്കുന്ന കൂടിന്റെ കാടെവിടെ

മുറിയോളം മുറിയില്ല മറ്റൊരു മുറിവും

എന്നിവ ഞാനുണ്ടാക്കിയ പ്രയോഗങ്ങളാണ്‌ “

ആരുണ്ടാക്കിയ പ്രയോഗങ്ങളാണെങ്കിലും ഗംഭീരമായിരുന്നു ഈ രൂപമാറ്റം. കവിതയുടെ ഈ ഭാഗം ഉപയോഗിച്ചു വേണം കവിതയുടെ മൊത്തം രൂപം ആസ്വാദകൻ മെനഞ്ഞെടുക്കാൻ. അത് അല്പം മെനക്കേടുള്ള, കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞ, ഒരു പസിൽ കളിയിൽ അനുവാചകനെ കൊണ്ടു ചെന്നെത്തിക്കുന്നു.

അനുവാചകൻ മൃഗീയവും വന്യവുമായ ഇടങ്ങളിൽ നിന്ന് കവിതയെ വേർപെടുത്തി മാനുഷികവും നാഗരികവുമായ ഇടങ്ങളിലേക്ക് പസിലുകൾ മാറ്റിയും മറിച്ചും വെച്ചു നോക്കുന്നു.

കവിയോ, ചുണ്ടത്തു വെച്ച സിഗററ്റ് വലിച്ച് ഒരു പുക ഊതി വിട്ട് സ്ഥലം കാലിയാക്കുന്നു.

“കഥാപാത്രങ്ങളെ

നിങ്ങള്‍ തീരുമാനിച്ചു കൊള്ളുക“!

ഹസൻ‌കുഞ്ഞു കൊച്ചാപ്പ - കവിത

2009-10-06T12:46:00.000-07:00

കയർ പിരി റാട്ടിന്റെ ഒച്ച കേട്ടുണരുന്ന

ഒരുകൊച്ചു ഗ്രാമമാണെന്റെ ഗ്രാമം

വളവുകളി*ലഴുകിയ തൊണ്ടിൻ പരിമളം

വായുവിൽ തങ്ങുന്ന നല്ല ഗ്രാമം.

കോഴികൾ കൂവട്ടെ കൂവാതിരിക്കട്ടെ

കൊച്ചുമ്മ കാലത്തു നാലിനെഴുന്നേറ്റ്

കുട്യോളെ മൂന്നിനേം കുത്തിയെണീ‌പ്പിച്ച്

കട്ടൻ കുടിച്ചിട്ട് പിരി** തുടങ്ങും.

കൂടെപ്പിരിക്കുന്ന മൂത്തമോൾ ഷാഹിന

കറക്കിക്കൊടുക്കുന്ന നടുവത്തവൾ

ആറാട്ടുപുഴേന്നൊന്നു പോയാ മതിയെന്ന്

പാതിയുറക്കിൽ കിനാവു കാണും.

അവിടെയാ മൈതാന നടുവിലായ് വെയിലത്ത്

പിരിതീർന്ന കയറുകൾ മാടി***യടുക്കുന്ന

കൈലിയുടുത്തയാളാണെന്റെ കൊച്ചാപ്പ.

ഹസൻ കുഞ്ഞ് കൊച്ചാപ്പ.

കഥകൾ പറഞ്ഞും കയറുപിരിച്ചും

തൊണ്ടുകൾ തല്ലി ച്ചോറുകളഞ്ഞും

ചോറിനു വേണ്ടത് താറ്റി****യെടുത്തു

കൊച്ചാപ്പായുടെ കൊച്ചു കുടുംബം.

------------------------------------------------------------------

കായലിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ചു വന്ന സ്വർണ നാരിഴകൾ

രണ്ടു റാട്ടുകൾക്കിടയിൽ ഗർഭം ചുമന്ന

പെണ്ണിൻ കൈത്തഴമ്പുകളിലൂടൂർന്ന്

ഭ്രമണങ്ങളിൽ ഇണചേർന്നൊ-

ന്നായ് തീർന്ന, ഇഴകളുടെ രണ്ടറ്റങ്ങൾ

എന്തിനോ കലഹിച്ച് മുഖാമുഖം വിടർന്നു നിന്നു..

-----------------------------------------------------------------

ഒരിഴ ഇണയായ മറ്റിഴയോടുചൊല്ലി

നാമിരുവരുമിനിപ്പിരിയേണ്ട മരിക്കുവോളം.

പിന്നെയവരൊരുമിച്ച് വെയിൽ കാഞ്ഞു..
മഴയിൽ ടാർപ്പായ പുതപ്പിച്ചു കൊച്ചാപ്പ.

നാലഞ്ചു നാളുകൾ കൂടിക്കഴിയവേ

ഇഴകൾ ബന്ധം കടുപ്പിച്ച വേളയിൽ

മുടി*****കളായെണ്ണി പകുത്തുവെച്ചു

മുടിചീകിക്കെട്ടി അടുക്കിവെച്ചു.

കായൽ നിലാവിൽ കുളിച്ചൊരു രാത്രിയിൽ

കരക്കാറ്റ് നന്നായ് വീശുന്ന യാമത്തിൽ

കയർ സൊസൈറ്റിക്കാരാരോരുമറിയാതെ

കയറുകൾ ആലപ്പുഴക്കു പോയി.

അവിടൊരു മോലാളി മുഠാളനായവൻ

തൂക്കിയളന്നിട്ടവരെ വാങ്ങി.

പിന്നീട് പീഡന താഡനമേറ്റവർ

ഫാക്ടറിക്കട്ടിലിൽ തളർന്നുറങ്ങി.

പിറ്റേന്നു രാവിലെ രാസ ദ്രവങ്ങളിൽ

മുക്കി സ്വത്വത്തിന്റെ നീരകറ്റി.

ചായത്തിൽ മുങ്ങിയ കോമാളിയായവർ

കാറ്റത്തയകളിലയഞ്ഞുലഞ്ഞു..

----------------------------------------------------------

ചർക്കയിൽ നന്നായ് വരിഞ്ഞുകെട്ടി

രൂപങ്ങൾ ഭാവങ്ങളൊക്കെ മാറ്റി

ചന്തത്തിൽ കത്തിയ്ക്കരിഞ്ഞെടുത്തു

കയ്യും കാലുമുടലും പലരാജ്യത്തിനായ്

എങ്കിലും പിരിയാതെയായിഴകൾ

കാലു കാലോടും ഉടൽ ഉടലോടും

ഹൃദയം ഹൃദയത്തോടുമൊട്ടി

യാത്ര ചെയ്തൂ പല ദിക്കിലേക്ക്.

അവിടങ്ങളിൽ അവർ ചവിട്ടേറ്റ്

സ്വാഗതമോതിക്കിടന്നു പുറം തിണ്ണയിൽ

ചുവപ്പിൽ വരച്ച ഹൃദയത്തിൻ ചിഹ്നം മങ്ങി.

പാദസ്പർശങ്ങളിൽ ശാപമോക്ഷങ്ങൾ തേടി

പുണർന്നു കിടന്നൂ കൊച്ചാപ്പാ തൻ സ്വർണ നൂലിഴത്തുണ്ടുകൾ.

കാലങ്ങൾ മാറി കവിതകൾ മാറി

ഭൂലോകം ബൂലോകമായി മാറി

യന്ത്രങ്ങൾ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി വിളിച്ചു

ഈങ്ക്വിലാബ് സിന്ദാബാദ്..

കായലിലഴുകാതെ തല്ലുകൾ കൊള്ളാതെ

ഫർണസിൽ ഉരുകിയ പ്ലാസ്റ്റിക്കു ലായനി

മിനുങ്ങുന്ന കയറായ് ഒലിച്ചിറങ്ങി

ഈ ലോക മാർക്കറ്റ് വരിഞ്ഞു കെട്ടി.

പച്ചയിൽ നീലയിൽ വിപ്ലവച്ചുവപ്പിൽ

മഞ്ഞയിലങ്ങനെ പലവർണ്ണങ്ങളിൽ

ഓരോകടയുടെ മൂലാന്തരങ്ങളിൽ

ചുരുണ്ടു നാഗങ്ങൾ പ്ലാസ്റ്റിക് കയറുകൾ.

വേലികൾ കെട്ടുവാൻ കൊടികളൂയർത്തുവാൻ,

ഓണം പ്രമാണിച്ചൊരൂഞ്ഞാലു കെട്ടുവാൻ

എന്തിന് തേങ്ങാക്കുലകൾക്കു പോലും

താ‍ങ്ങായി മാറിയീ പ്ലാസ്റ്റിക്കു കയറുകൾ.

ചകിരിക്കയറുകൾ കഥയായി മാറി.

ഒട്ടിയ വയറുകൾ കഥ പറഞ്ഞു..

ഉന്തിയ വയറുകൾ കേട്ടു നിന്നു.

കായലിൽ വരണ്ടൊരു കാറ്റു വീശി.

കാറ്റ് വറവിന്റെ കോട്ടുവായ് പോൽ

കറങ്ങിയടിച്ചിടവഴികളിലൊക്കെയും.

കപ്പയും ചുട്ട ഉണക്കമീനും

ബിരിയാണി പോലെ കഴിച്ച കാലം.

അക്കാലമൊക്കെയും ഹസങ്കുഞ്ഞു കൊച്ചാപ്പ

കുണുക്കിട്ടു ചീട്ടു കളിച്ചു പോന്നു.

അന്തി മയങ്ങിയാൽ സൊസൈറ്റിത്തിണ്ണയിൽ

തച്ചിനു കാജാ വലിച്ചു തള്ളി.

ചുവപ്പു കൊടികൾ ചുവചുവന്നൂ

നിയമസഭ വരെ മാർച്ചു ചെയ്തു

സമരപ്പാർട്ടികൾ വിളിച്ചു കൂകി

“താഴെയിറങ്ങൂ സർക്കാരേ..”

പറഞ്ഞതു പോലവർ താഴെയിറങ്ങി

കൂകിവിളിച്ചവർ മുകളിലേറി

മുദ്രാവാക്യം വിളികളൊടുങ്ങി

പട്ടിണി മാത്രം ശേഷിച്ചു.

-----------------------------------------------------------------

കോട്ടിട്ടയാളുകൾ ഒപ്പിട്ടു ഗാട്ടുകൾ

പൂട്ടിക്കിടന്നു ചെറു ഫാക്ടറികൾ

പൂട്ടാതെ കിടന്നുഴുനിലങ്ങൾ

എങ്ങും പട്ടിണി ആത്മഹത്യ..

ആന്ധ്രയിൽ ബീഹാറിൽ ബംഗാളിലങ്ങനെ

എങ്ങും പെരുകുന്നു ആത്മഹത്യ.

ഇങ്ങു വയനാട്ടിലും പാലക്കാട്ടും

പടർന്നു പനി പോലെ ആത്മഹത്യ..

വാർത്തയിൽ കൊച്ചാപ്പ കാജാപുകയ്ക്കവേ

ബീഡിപ്പുകയിലൊരു വഴി തെളിഞ്ഞു..

കേൾക്കുകിൽ ഏവരും ഞെട്ടിത്തരിച്ചിടും

എന്താണെന്നറിയുമോ? “ ആത്മഹത്യ”!!

കൊച്ചാപ്പാ ബാങ്കിൽ പ്രൊജക്ട് വെച്ചു

കാലു പിടിച്ചൊരു ലോണെടുത്തു.

വീട്ടുമുറ്റത്തൊരു ഷെഡ്ഡടിച്ചു

‘മോക്ഷം കയേഴ്സെ‘ന്നു പേരുമിട്ടു.

റാട്ടുകൾ ദിനവും കറങ്ങി വീണ്ടും

ആത്മഹത്യയ്ക്കുള്ള കയറൊരുങ്ങി.

കുരുക്കുകൾ കെട്ടിശരിപ്പെടുത്തി

ഡമ്മിയിലിട്ടൊന്നു തൂക്കി നോക്കി

റെഡിമെയ്‌ഡ് കയറുകൾ പായ്ക്കു ചെയ്തു

കൂട്ടഹത്യക്കുള്ള ഫാമിലി പായ്ക്കുകൾ

പ്രത്യേകമെണ്ണി തിരിഞ്ഞു വെച്ചു

“ഉപയോഗിക്കേണ്ട വിധ”മതിൻ പിറകിലായ്

പല ഭാഷയിൽ പ്രിന്റു ചെയ്തിരുന്നു.

“കയറുകൾ ജീവനു ഹാനികരമെന്ന”

അറിയിപ്പും ചെറുതായടിച്ചിരുന്നു.

കൊച്ചാപ്പ പെട്ടെന്നുയർന്നു വന്നു

“മോക്ഷം” കയറുകൾ കിട്ടാത്ത ഷോപ്പുകൾ

ഇന്ത്യയിൽ നന്നേ കുറഞ്ഞു വന്നു.

“ പ്രകൃതിയിലേക്കു മടങ്ങുകിൽ സോദരാ

“പ്രകൃതിയിലേക്കു മടങ്ങുക നീ“യെന്ന

‘മോക്ഷ‘ത്തിൻ സുന്ദര മോട്ടോയിൽ -

കൃത്രിമ പ്ലാസ്റ്റിക് ചലഞ്ച് തളർന്നുപോയി

ആയുർവേദത്തിന്റെ സാധ്യതയൊക്കെയും

കയറിൽ പരീക്ഷിച്ചു ബുദ്ധിപൂർവ്വം.

രാമച്ചം ഇൻലേ ചെയ്ത കുടുക്കുകൾ

അമേരിക്കക്കൊക്കെ യാത്രയായി.

പരീക്ഷാ റിസൾട്ടറിയുന്ന നേരത്ത്

കുട്ടിക്കഴുത്തിനു പാകമാം പാകത്തിൽ

ഓവർടൈം നിന്നു പുറത്തിറക്കി

മെഴുകുപുരട്ടിയ കുഞ്ഞിക്കുടുക്കുകൾ.

റിസഷന്റെ കാലത്ത് തൂങ്ങിയൊരു സായിപ്പ്

താങ്ക്സ് പറഞ്ഞോണ്ട് കത്തെഴുതി.

GMC പൂട്ടിയ വേളയിൽ കൊച്ചാപ്പ

കായംകുളത്തൊരു ബെൻസ് എടുത്തു.

ആസിയാനിലൊപ്പിടീപ്പിക്കുവാൻ കൊച്ചാപ്പ

ഒരുകോടി കോഴകൊടുത്തെന്നു കേട്ടു

പക്ഷേ അറിയുമോ, നിസ്വനാം കൊച്ചാപ്പ

അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യുകില്ല.

ഒടുവിൽ കണ്ടപ്പോൾ കൊച്ചാപ്പ പറഞ്ഞു..

“ മോനേ, കയറുകൾ മാത്രമാണ് ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയത്. പക്ഷേ അതിൽ കുടുക്കുകളിട്ടത് ഭരണകൂടമാണ് . അതിന്റെ കരാറുകളാണ്. അതുകൊണ്ടെന്താ, കയറുകൾ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു, പിന്നെ ഈ ഞാനും.“

അങ്ങനെ മറ്റു മരണങ്ങളിൽ ജീവിച്ചു കയറുകൾ.

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൊച്ചാപ്പയും.

ഒരു പരസ്യം..

2009-10-05T12:15:00.001-07:00

പള്ളിക്കഥകൾ-3: ഹാജി ഫക്രുദ്ദീൻ-കോയമ്മ-തങ്ങൾ

2009-09-26T07:31:00.000-07:00

“യാ ഇലാഹീ....” എന്നൊരൊറ്റ അലർച്ചയും പിന്നോട്ടൊരൊറ്റ മലക്കലുമായിരുന്നു.

പേടിച്ചു തൂറി ദേ ഈ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നത് ആരാന്നുവെച്ചാ?

ആരാന്നുവെച്ചാ?

കോയമ്മ തങ്ങൾ.

ഹാജി ഫക്രുദ്ദീൻ കോയമ്മ തങ്ങൾ.!!

ഫക്രുദീൻ - കോയമ്മ- തങ്ങൾ

(സാഗർ- ഏലിയാസ്- ജാക്കി)

പുള്ളിക്കാരൻ ആരാ‍ന്നുവെച്ചാ?

ആ?

മഹാകാവ്യമെഴുതാതെ മഹാനായ മഹാകവിയാണ് മഹാകവി കുമാരനാശാൻ എന്നു പറയില്ലേ? അതു പോലെ

ഹജ്ജ് ചെയ്യാതെ ഹാജിയാരായ ഹാജിയാണ് ഹാജി ഫക്രുദ്ദീൻ കോയമ്മ തങ്ങൾ. ചുമ്മാ പിള്ളേരു കളിയാണോ? കൊള്ളാം. നല്ല ചേലായി.

എന്തായിരുന്നു സംഭവം?

എന്തായിരുന്നു സംഭവമെന്നോ?... തലതെറിച്ച പിള്ളേരുണ്ടെങ്കിൽ ഇതും ഇതിനപ്പുറവും നടക്കും. ഹാജിയാർക്ക് ചെറുമക്കളെന്നുവെച്ചാ ജീവനാന്നറിയാല്ലോ? ഇന്നലെ രാത്രി ഹാജിയാരുടെ ഇളയമകന്റെ മൂത്തമകൻ പറ്റിച്ച പണിയാ ഇത്. ഇപ്പൊ അവൻ മാത്രമല്ലേ ഉള്ളൂ വീട്ടിൽ. വീട്ടിൽ കുട്ടികളെല്ലാവരും വരുന്ന വിശേഷാവസരങ്ങളിൽ ഹാജിയാരും കുട്ടികളും കൂടി ഒരു മേളമാ. പാട്ടും കളീം കടംകഥയും ഒക്കെയായിട്ട്.

ഇന്നലെ രാത്രി ഈ ഇളയ മകന്റെ മൂത്തമകൻ ഹാജിയാരെ ഉമ്മറത്തുന്നു “ഉപ്പാപ്പാ ഉപ്പാപ്പാ ഒരു കടം കഥ കാണിച്ചേരാം.. ഉപ്പാപ്പാ‍ക്ക് ബല്യ ബുദ്ദിയാന്ന് ആൾക്കാര് പറേണത് ശരിയാണോന്ന് ഇപ്പ അറിയാലോ” എന്നു പറഞ്ഞ് വിളിച്ചോണ്ട് പോയി.

“ എന്താണ്ടാ മോനേ പുന്നാര ഫൈസലേ.. ഞ്ഞി എന്ത് കഥയാ ഉപ്പാപ്പാക്ക് കാണിച്ചരണേ” എന്നും ചോദിച്ച് ഉപ്പാപ്പാ ഫൈസലിനോടൊപ്പം പോയി.

“ ഉപ്പാപ്പ നോക്ക്.. ഞാൻ ഉപ്പാപ്പക്ക് ഒരു പടം കാണിച്ച് തരും.. അതിൽ കുറേം തെറ്റൊക്കെയുണ്ട്. സൂക്ഷിച്ച് നോക്കിയാലേ കാണൂ.. അതു കണ്ടുപിടിച്ചാൽ ഉപ്പാപ്പാനെ ഞാൻ സമ്മതിച്ചേരാം.. ” എന്നു പറഞ്ഞ് ഈ ഫൈസൽ ഹാജിയാരെ കമ്പ്യൂട്ടറിനു മുമ്പിൽ ഇരുത്തി ദുബായിൽ നിന്ന് ഹാജിയുടെ മൂത്തമകന്റെ ഇളയമകൻ വാജിദ് ഫോർവേഡ് ചെയ്ത ഒരു മെയിൽ മുന്നിലേക്ക് വിടർത്തി വെച്ചു.

ഇതാണോ കാര്യം? പണ്ട് ഹാജിയാരുടെ അഞ്ചാമത്തെ മകളുടെ നാലാമത്തെ മകൾ ബാലരമയിലെ ഒരു കടം കഥകൊണ്ട് ഹാജിയാരെ ഒന്നു വെല്ലുവിളിച്ചതാ.. ഇതുപോലെ തന്നെ ഒന്ന്. അത് പഴയ ഒരു മുഗൾ രാജകൊട്ടാരത്തിന്റേതായിരുന്നു. കൊട്ടാരത്തിൽ ചക്രവർത്തിയും പരിവാരങ്ങളും നിൽക്കുന്നു.

അന്ന് ഹാജിയാര് കണ്ടു പിടിച്ചു ആ ചിത്രത്തിലെ തെറ്റ്.

ഭിത്തിയിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന ഒരു ഫ്ലൂറസെന്റ് ലാമ്പ്.

“ഇന്റെ പുന്നാര ഫൈസലു കുട്ടാ.. മോനേ ഇതിപ്പ ഉപ്പാപ്പ ശരിയാക്കി തരാ..“

ഹാജി കണ്ണടയെടുത്ത് ഫിറ്റ് ചെയ്ത് കമ്പ്യൂട്ടർ സ്ക്രീനിൽ ഡെഡിക്കേറ്റടായി.

സിസ്റ്റത്തിന്റെ വോളിയം

മാക്സിമത്തിലാക്കുന്നതിന്റെ തിരക്കിലായിരുന്നു ‘പുന്നാര ഫൈസൽ കുട്ടൻ.‘

ഈ ചിത്രം ഒരു ബെഡ് റൂം ആയിരുന്നു. അലക്ഷ്യമായി വലിച്ചെറിച്ച വസ്ത്രങ്ങളും ചുവരുകളും ഫർണിച്ചറുകളും ഒക്കെ ഹാജിയാർ സസൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിച്ചു. ‘ബല്യ കൊട്ടാരം ഞമ്മള് കണ്ടു പിടിച്ചീക്ക്ണ് .. പിന്നെയാണ് ഈ പീറ കിടപ്പു മുറി‘ എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. നിരീക്ഷണത്തിലേക്ക് ആണ്ടിറങ്ങി..

വീണ്ടും വീണ്ടും ആണ്ടിറങ്ങി.

ഇപ്പോൾ അർജുനൻ പക്ഷിയെ കണ്ടപോലെ ഹാജിയാർക്കു മുന്നിൽ ആ ചിത്രം മാത്രം.

നിശബ്ദത പാലുകുടിക്കുന്നു.

ഘടികാര സൂചിയുടെ ടിക് ടോക് ശബ്ദം മാത്രം.

ടിക് ടോക് ടിക് ടോക് ടിക് ടോക് ടിക് ടോക്

........................................................................

.................................................................

പിന്നെ CPU വിന്റെ ചെറിയോരു മൂളലും... ഹൂ....

ഉപ്പാപ്പ നിരീക്ഷണത്തിൽ മുങ്ങി..

ടിക് ടോക് ടിക് ടോക് ടിക് ടോക് ടിക് ടോക്

..............................................................................

പൊടുന്നനെ അതി ഭീകരമായ ഒരു രൂപം ഒരു വൻ അലമുറയോടെ ചിത്രത്തിന് വെളിയിലേക്ക് കുതിച്ചു വന്നു.

ഹാജിയാരാകട്ടെ

“യാ ഇലാഹീ....” എന്നൊരൊറ്റ അലർച്ചയും പിന്നോട്ടൊരൊറ്റ മലക്കലുമായിരുന്നു.

അങ്ങനെ പേടിച്ചു തൂറി ദേ ഈ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നത് ആരാന്നുവെച്ചാ?

ആരാന്നുവെച്ചാ?

കോയമ്മ തങ്ങൾ.

ഹാജി ഫക്രുദ്ദീൻ കോയമ്മ തങ്ങൾ.!!

ഫക്രുദീൻ - കോയമ്മ- തങ്ങൾ

(സാഗർ- ഏലിയാസ്- ജാക്കി)

പുള്ളിക്കാരൻ ആരാ‍ന്നുവെച്ചാ?

ആ...